ျမန္မာ့ႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိစစ္ေရး အေျခအေန သံုးသပ္ခ်က္တခ်ိဳ႕ အပိုင္း-၂

ေဆြးေႏြးလိုေသာေနာက္တစ္ခ်က္မွာယခုၾကိဳးစားေနတဲ့Nuclear Boomထုတ္လုပ္ေရး SRBM၊ ICBM မ်ားထုတ္လုပ္ေရးအဓိကအာရံုစိုက္ေနတဲ့အိမ္မက္ဟာ ေၿခလွမ္းက်ဲသလိုမ်ိဳးၿဖစ္ေနတယ္လို႔ထင္ပါတယ္၊ ဒါေတြမထုတ္လုပ္ခင္ကၽြန္ေတာ္တို့ဟာ Conventional Warသမရိုးက်စစ္ပြဲအတြက္ စစ္လက္နက္မ်ားၿပည့္စံုလံုေလာက္မႈရွိပါၿပီလား၊ သို႔မဟုတ္အေတာ္အသင့္ၿပည့္စံုၿပီလား၊အေတာ္အသင့္ၿပည့္စံုၿပီရင္ေတာ့ အထက္ပါအရာေတြကိုထုတ္လုပ္ဖို႔အဓိကအာရံုစိုက္နိင္ပါၿပီ။

ကဲၾကည္းတပ္ကစၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ။
ၾကည္းတပ္မွာရွိတဲ့မဟာဗ်ဴဟာလက္နက္ၾကီးၿဖစ္တဲ့ 155mm Howitzer မ်ားကိုၾကည့္ရေအာင္၊ တပ္မေတာ္ၾကည္းမွာ SH-2နွင့္Nora B-52တို႔သာ အလၽွင္အၿမန္ေရႊ့ေၿပာင္းနိင္တဲ့အမ်ိဳးအစားၿဖစ္ပါတယ္ ဒါေတာင္အေတာ္အဆင့္သာေခတ္မွီတဲ့စနစ္ၿဖစ္ပါတယ္၊ ဒီစနစ္ေတြဟာTruckကားေပၚတင္ထားတဲ့စနစ္ၿဖစ္တာေၾကာင့္ ေၿမအေနအထားကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား ရွိေနၿပန္ပါတယ္။
Nora B-52 ၁၅၂မမ ယာဥ္တင္အေျမာက္စနစ္

က်န္တဲ့155mm Howitzer အမ်ိဳးအစားမ်ားဟာTowedအမ်ိဳးအစားမ်ားၿဖစ္သၿဖင့္ေခတ္မမွီေတာ့ပါ၊( Towedအမ်ိဳးအစားမ်ားဟာေရႊ႔ေၿပာင္းနိင္မႈေနွးေကြးေသာေၾကာင့္ ရန္သူရဲ့ေကာင္တာပစ္မႈကိုခံရနိင္ပါတယ္)၊အထက္မွာ ကိုMMေဖၚၿပထားသလိုZBDအမ်ိဳးအစားကဲ့သို့ အမ်ိဳးအစားေတြတပ္မေတာ္မွာမ်ားစြာလိုအပ္ပါတယ္။ ထို႔အၿပင္MLRSမ်ားလည္း အေရအတြက္မ်ားစြာလိုအပ္ပါတယ္၊ ယခုတပ္မေတာ္မွာရွိတဲ့155mm Howitzers and MLRSမ်ားဟာလံုေလာက္မႈမရွိပါ။ ဒါေတြကိုကၽြန္ေတာ္တို႔နိင္ငံမွာ ထုတ္လုပ္နိင္ေအာင္ ဦးစားေပးၾကိဳးစားရပါမယ္။
SH-2 ၁၂၂မမ ယာဥ္တင္အေျမာက္စနစ္

KH-179 ၁၅၂မမ ဆြဲအေျမာက္

Tanks ,IFV ,PAC မ်ားဟာလဲလံုေလာက္မႈမရွိေသးပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံမွာ ေခတ္မွီတင့္ကားမ်ားဟာေစ်းၾကီးလြန္းတာေၾကာင့္ ၾကည္းတပ္မွာမ်ားစြာမရွိပါ။ ဒီအခက္အခဲကိုေၿဖရွင္းရန္IFV မ်ားPACမ်ား ေပၚတြင္122mm Howitzersတပ္၍ေသာ္၎ Direct Shoot ပစ္နိုင္ေသာ120mm Twin Auto motors အားIFV၊ APCမ်ားေပၚတြင္တပ္၍ေသာ္၎Light Tankမ်ားအၿဖစ္ၿပည္တြင္းတြင္ထုတ္လုပ္၍လိုအပ္ခ်က္ကိုေၿဖရွင္းဖို႔လိုအပ္ေနပါတယ္။
Soltam M71 ၁၅၅မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ အေျမာက္

ေရတပ္
ေရတပ္အေနနဲ႔ေၿပာရရင္ယခုအခ်ိန္အခါတြင္လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာရွိေနပါတယ္ ၊ေရတပ္စခန္းမ်ားတြင္သေဘၤာမ်ားစနစ္တက်ကပ္ရန္ဆိပ္ခံတတားမ်ားလိုအပ္ေနပါတယ္၊ ထို႔အၿပင္Frigates, Corvettes, FAC, Mine-sweepers, Amphibious Ships မ်ားစြာလိုအပ္ေနပါတယ္ Destroyersဆိုလွ်င္ တစီးမွ်ပင္မရွိဘဲဖရီးဂိတ္မွာလည္း လက္ရွိတြင္တစ္စီးထဲသာ ရွိေနနိုင္ပါေသးတယ္၊ ထို႔အၿပင္၄၄စီးရီး ေရငုတ္သေဘၤာတိုက္ခိုက္ေရးသေဘၤာမ်ားမွာ ေဟာင္းႏြမ္းလြန္းလွၿပီးၾကာၾကာေမာင္း၍မရဘဲ မၾကာခဏပ်က္ေသာေၾကာင့္ ေဒါက္ကင္ေပၚတင္ထားရတာမ်ားပါတယ္ ၎အၿပင္မၾကာလွေသာႏွစ္ေတြမွာ တပ္ေတာ္ဝင္အၿဖစ္မွအနားေပးရပါေတာ့မယ္ ၊ယခုလက္ရွိCorvettesနွင့္ FACမ်ားတြင္တပ္ထားေသာSSMမ်ား Surface Search Radar ၊ Fire Control Radar ၊ AA Gunမ်ားအားဆင့္ၿမွင့္ရန္၊ မရွိေသးေသာသေဘၤာမ်ားအား တပ္ရန္မ်ားစြာအေရးတၾကီးလိုအပ္ေနပါတယ္၊ ယခုလက္ရွိFrigatesတြင္Air Defence Missileမ်ားအဆင့္ၿမွင့္ရန္မရွိေသးေသာ Corvettes, FACမ်ုားတြင္Air Defence Missile System္မ်ားတပ္ရန္မၿဖစ္မေနလိုအပ္ေနပါတယ္။ (ယိုးဒီးယားတြင္ဖရီးဂိတ္၈စီး၊ဘဂၤလားတြင္ဒံုးတပ္ထားေသာဖရီးဂိတ္၂စီးႏွင့္ ဒံုးမတပ္ထားေသာအေဟာင္း၃စီးအား ယခါဒံုးင-၈၀၂မ်ားတပ္ေတာ့မည္ဟုသိရပါသည္)

ေလတပ္
ေလတပ္တြင္MIG-29အစီး၃၀သာရွိၿပီး၎တို႔ဟာSMT standard or M1/M2 standardေလာက္ရွိရန္ရွိရင္းစြဲ၁၂စီးနွင့္ အသစ္ေရာက္လာမည့္အစီး၂၀အားအဆင္႔ၿမွင့္ရန္လိုအပ္ပါတယ္၊ လက္ရွိတိုက္ေလယာဥ္အင္အား အေရအတြက္ကိုမ်ားစြာတိုးခ်ဲ့ဖို႔လိုပါတယ္။ Transport Y-8မ်ားေလးစီးသာရွိၿပီး ေခတ္မွီမႈမရွိတဲ့အၿပင္ အၿမင့္ေပ၁၀၀၀ေအာက္တြင္ ရိကၡာခ်သည့္လုပ္ငန္းမလုပ္နိင္ဘဲ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားစြာရွိပါတယ္၊F-27ႏွစ္စီးဟာလည္း အိုမင္းေနတဲ့အၿပင္ ATRနွစ္စီးဟာလည္း လူသယ္ေလယာဥ္အၿဖစ္သာသံုးနိင္ပါတယ္။ F-7 ႏွင့္A-5ေလယာဥ္မ်ားအားအမ်ိဳးအစားအသစ္မ်ားၿဖင့္ အစားထိုးရန္အထူးလိုအပ္ေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿပည္တြင္းမွာတိုက္ေလယာဥ္မ်ား ၊ေခတ္မွီေရတပ္သေဘၤာအမ်ိဳးမ်ိဳးမ်ုား၊ 155mm Howitzer, MLRS ,Tanks, IFV, APC, AA Missiles, SSM/ASM Anti Ship Missiles မ်ား ထုတ္လုပ္ရန္နည္းပညာမ်ား ဝယ္ယူရန္ႏွင့္ထုတ္လုပ္ရန္ပိုအဓိကထားသင့္ပါတယ္။
အထက္ပါကၽြန္ေတာ္ရဲ့ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ၿပန္လွန္ေဝဖန္ေထာက္ၿပေဆြးေႏြးဖို ႔ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

၅၅၆

(အထက္ပါေဆြးေႏြးမႈသည္ ကိုkong၏ ကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာေဆြးေႏြးမႈ ျဖစ္ၿပီး မည္သူမဆိုဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြးႏို္င္ပါသည္။)

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိစစ္ေရး အေျခအေန သံုးသပ္ခ်က္တခ်ိဳ႕ အပိုင္း-၁

ကၽႊန္ေတာ့္၏ဆိုက္တြင္ အၿမဲေဆြးေႏြးေပးေသာ ကိုkong၏ ေဆြးေႏြးမႈျဖစ္ပါသည္။မည္သူမဆို ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါသည္ ခင္ဗ်ာ..။ကိုkongကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။

ကၽြန္ေတာ္တို့နိုင္ငံရဲ့အၿဖစ္နိုင္ဆံုးရန္သူ(ဝါ)က်ဴးေက်ာ္နိုင္ေသာနိုင္ငံဟာဘယ္နိုင္ငံၿဖစ္မလဲၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ၊အၾကမ္းအား
ၿဖင့္ၾကည့္္လွ်င္အေမရိကန္၊တရုတ္၊အိႏိၵယ၊ဘဂၤလား၊ယိုးဒီးယားနုိင္္ငံေတြၿဖစ္တာကိုေတြ႔ရမွာပါ။ထိုနိုင္ငံထဲကမွဘဂၤလားနဲ႔ယိုးဒီးယားနိုင္ငံဟာသူတို႔နိုင္ငံရဲ့စီးပြါးေရးအေၿခအေန၊နည္းပညာနဲ႔၊နိုင္ငံနွင့္တပ္မေတာ္အင္အားေတြအရက်ဴးေက်ာ္စစ္ၿပဳနိုင္တဲ့အေနအထားမရွိပါအမ်ားဆံုးနယ္စပ္စစ္ပြဲငယ္မွ်သာၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။အိႏိၵယနိုင္ငံဟာအင္အားေတာင့္တင္းေပမဲ႔နည္းပညာနွင့္သူရဲ့အဓိကရန္သူမ်ားၿဖစ္တဲ႔တရုတ္နွင့္ပါကစၥတန္အေရးကရွိေနၿပန္ပါတယ္။ဒါဆိုအေမရိကန္နဲ႔တရုတ္နိုင္ငံတို႔ဘဲက်န္ေတာ့မွာပါ၊ဒီအထဲကမွအေမရိကန္ဟာကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံႏွင့္နယ္ေၿမဆက္စပ္မွုမရွိပါထို႔အၿပင္ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံဟာသူတပါးနိုင္ငံကိုစၿပီးရန္စမက်ဴးေက်ာ္သေရြ႔၊အစိုးရမွလည္းၿပည္သူမ်ားအားအာဏာရွင္ကဲ့သို႔လူမိုက္ဂုဏ္မၿပဘဲတရားမွ်တစြာအုပ္ခ်ဳပ္လၽွင္မက်ဴးေက်ာ္ပါ၊အေမရိကန္မွာကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံထက္အေရးၾကီးတဲ့နိုင္ငံေတြအမ်ားၾကီးပါ၊ထို႔အၿပင္သမိုင္းေၾကာင္းအရၾကည့္လွ်င္လည္းရန္သူမဟုတ္ဘဲမိတ္ေဆြနိုင္ငံသာၿဖစ္ခဲ့ၿပီးကၽြန္ေတာ္တို႔တပ္မေတာ္ကိုအကူအညီမ်ားစြာ၊စစ္လက္နက္ပစၥည္းမ်ားေငြေၾကးမယူဘဲဖရီးေပးခဲ့တဲ့နိုင္ငံၿဖစ္ပါတယ္။

ဒါဆိုေနာက္ဆံုးအၿဖစ္နိင္ဆံုးရန္သူဟာတရုတ္နိုင္ငံဘဲက်န္ပါေတာ့တယ္၊တရုတ္ဟာသမိုင္းေၾကာင္းအဆက္ဆက္ရန္သူၿဖစ္ခဲ့ၿပီးရန္လိုေလာဘၾကီးတဲ့နိုင္ငံလည္းၿဖစ္ေနၿပန္ပါတယ္။နယ္ေၿမလည္းရွည္လွ်ားစြာဆက္စပ္ေနတဲ့အတြက္တခ်ိန္ခ်ိန္မွာၿပႆနာမ်ားၿဖစ္နိုင္ပါတယ္၊ထို႔အၿပင္ကၽြန္ေတာ္တို႔နိင္ငံရဲ့မဟာဗ်ဴဟာပထဝီအေနအထားအရတရုတ္နိုင္ငံဟာအေမရိကန္နိုင္ငံနွင့္စစ္ၿဖစ္ခဲ့လွ်င္္၎အိႏိၵယနွင့္စစ္ၿဖစ္ခဲ့လွ်င္ေသာ္၎သူတို႔နိုင္ငံရဲ့အေနာက္ဘက္ဝင္ေပါက္လံုၿခံဳေရးနွင့္အိႏိၵယအားက်ဴးေက်ာ္ရန္ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံကိုတရုတ္တပ္မ်ားပို႔လႊတ္ၿပီးအရင္က်ဴးေက်ာ္လာမွာမလြဲမေသြၿဖစ္လာမွာပါ။

အကယ္၍ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံဟာတရုတ္နိုင္ငံ၏က်ဴးေက်ာ္မႈခံရတဲ့အခါေနၿပည္ေတာ္ရဲ့အေၿခအေနနွင့္အေရးပါမႈကိုၾကည့္ရေအာင္ဗ်ာ၊စစ္ၿဖစ္တဲ့အခါေနၿပည္ေတာ္ေဒသဟာေလေၾကာင္းမွဗံုးထူထပ္စြာၾကဲခံရ၊cruise missilesမ်ားႏွင့္ေခါင္းမေေဖၚနိုင္ေအာင္ေနရာလပ္မက်န္ပစ္ခံရမွာမလြဲမေသြပါ၊ထို႔အၿပင္(စစ္ဦးဘီလူး)ဘီလူးဆိုင္းတီးၿပီးမ်ားလွစြာေသာTanks မ်ား MLRS မ်ားၿဖင့္တိုက္လာေသာတရုတ္က်ဴးေက်ာ္ေရးတပ္မ်ားကိုမိမိနယ္ေၿမမ်ားမဆံုးရွဳံးဘဲခ်က္ခ်င္းတန္႔သြားေအာင္ခံစစ္ၿပဳနိုင္ရန္မွာအလြန္ခက္ခဲပါတယ္၊မၿဖစ္နိုင္ဘူးလို႔ေတာင္ဆိုနိုင္ပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံ၏ေရွ႔ပိုင္းရွမ္းၿပည္နယ္ဟာရက္ပိုင္း(သို႔မဟုတ္)လပိုင္းအတြင္းရန္သူတရုတ္တို႔ရဲ့လက္ထဲက်သြားနိုင္ပါတယ္၊ဒီအေၿခအေနမွာရွမ္းကုန္းေၿမၿမင့္အစပ္၊အေၿခမွာရွိတဲ့ေနၿပည္ေတာ္ရဲ့လံုၿခံဳေရးဟာဘယ္လိုမွမေကာင္းနိုင္ပါ၊ေနၿပည္ေတာ္ေဒသဟာပထဝီေၿမအေနအထားအရတင့္ကားမ်ားစစ္ကစားရန္သင့္ေတာ္တဲ့ေၿမအေနအထားၿဖစ္ေနတာကလည္းလံုၿခံဳေရးအဓိကအားနည္းခ်က္ၿဖစ္ေနၿပန္ပါတယ္၊ဗံုးမ်ားေန႔ေရာညပါဗံုးမိုးရြာၿခင္းခံေနရတဲ့ေဒသဟာတပ္မေတာ္ကိုဘယ္လိုCommand And Control လုပ္နိုင္မွာလဲဗ်ာအခုတူးထားတဲ့Underground Tunnel မ်ုားUnderground Command And Control Centerမ်ားဟာသိရသေလာက္ေၿမေအာက္ရွိအမာခံအမိုးဟာသံကူကြန္ကူရစ္တစ္ေပခြဲနွစ္ေပအထူေလာက္ဘဲရွိပါတယ္(မွတ္ခ်က္။အီရတ္တို႔ရဲ၆ေပအထူဝါေဆာနည္းပညာဗံုးခိုက်င္းေတြဟာအေမရိကန္ရဲ့ငလွ်င္ဗံုး၊ဘန္ကာဖ်က္ဗံုးေတြေအာက္မွာၿပားၿပားဝတ္ခဲ့ရပါတယ္)Underground Tunnel နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးအၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုေၿပာၿပရလွ်င္ေနၿပည္ေတာ္ပတ္လည္တေလၽွာက္တူးထားတဲ့Tunnelမ်ားအားေၿမေအာက္ရထားလမ္းေၾကာင္းအၿဖစ္အသြင္ေၿပာင္းရန္ဂ်ပန္မ်ားနွင့္ေဆြးေႏြးခဲ႔ေသာ္လည္းဂ်ပန္မ်ားမွတူးထားၿပီးေသာေၿမေအာက္ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းမ်ားဟာအဆင့္အတန္းမၿပည့္ဝသၿဖင့္အသစ္တူမည္ဆို၍ပ်က္သြားပါတယ္(ယခုရုရွားနွင့္လုပ္မည္ဆိုေသာေၿမေအာက္ရထားလမ္းမွာအသစ္တူးမည္လားေဖါက္ၿပီးသားဥမင္ဘဲၿပန္သံုးမလားမသိပါ)အရပ္ဘက္မွာေတာင္အဆင့္မမွီတဲ႔ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းေတြဟာစစ္ေရးမွာဘယ္ေလာက္မ်ားအသံုးဝင္နိင္မွာပါလဲဗ်ာ။ထို႔အၿပင္ယခုေခတ္စစ္ပြဲမ်ားမွာဥမင္လိုဏ္ေခါင္းမ်ားဟာေခတ္မမွီေတာ့ပါ။ဥပမာအားၿဖင့္Yugoslavia နိုင္ငံအားအေမရိကန္ဝင္တိုက္စဥ္ကbillionsေပါင္းမ်ားစြာအကုန္ခံၿပီးတည္ေဆာက္ထားေသာေၿမေအာက္ Zeljava Air Baseၾကီးမွာတကယ္တမ္းစစ္ၿဖစ္တဲ့အခါဘာမွအသံုးမဝင္ခဲ့ပါ။၎အၿပင္ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းတို႔အားေထာက္လွမ္းေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ားနွင့္တည္ေဆာက္စဥ္ကထဲကအလြယ္တကူေတာက္လွမ္းနိုင္ပါတယ္၊အခုေလာက္ဆိုနိုင္ငံၾကီးမ်ားႏွင့္အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံမ်ားမွကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ဥမင္ေတြကိုေထာက္လွမ္းမွတ္ပံုတင္ၿပီးၿဖစ္ေလာက္ေနပါၿပီ။ထိုဥမင္မ်ားအတြက္ေငြမ်ားလည္းမ်ားစြာကုန္ခဲ့ပါၿပီ။

တရား၀င္ဖခင္မရွိတဲ့ကေလး ..။(ရဲေဘာ္တာေတ)

ေတာင္ကိုးရီးယား ႏွင့္ ေျမာက္ကိုးရီးယား ႏွစ္ႏိုင္ငံ ျပႆနာ ၾကားတြင္ စေတးခံခ့ဲရေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္ တိုက္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ ရင္ဆုိင္တုိက္ခိုက္ခဲ့ရၿပီး ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေတြ က်ဆုံးတာေတြ၊ ကိုယ္လက္အဂၤါ စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတာေတြ မ်ားစြာႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ္လည္း “တို႔ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ သားေတြဆိုတာ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိပါးရင္၊ ျပည္သူရဲ႕ အသက္ အိုးအိမ္စည္းစိမ္နဲ႔ ဘ၀လုံၿခံဳေရးကို ထိပါးလာရင္ ဒီလိုစြန္႔လႊတ္စြန္႔စားၿပီး ကာကြယ္ရမွာပဲ”ဆိုၿပီး ေျဖႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ .... ။

ဒီေန႔ က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာ ပူေလာင္ေနတယ္။ က်ေနာ္မ်က္လုံးအိမ္ထဲက မ်က္ရည္ေတြဟာ လဲ အလိုလို က်ေနတယ္။ တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္ ဒီလို က်ေနာ္မခံစားခဲ့ဘူးေတာ့ အလြန္အမင္း တုန္လႈပ္မိတယ္။

ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ဘူးဆိုေပမယ့္ ဒီကေလးက က်ေနာ္လက္ေပၚမွာ ႀကီးခဲ့ရတာမို႔ အေနနီးစပ္လို႔ ဒီလိုခံစားရတာလားလို႔ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ ျပန္ေမးခဲ့တယ္။ မဟုတ္ပါဘူး၊ အျဖစ္အပ်က္ရဲ႕ အေျခခံသေဘာခ်င္းက ကြာျခားတယ္။ သူ႔ကို မေမြးခင္ကတည္းက ဖခင္ ျဖစ္သူက တုိင္းျပည္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို သူ႔အသက္နဲ႔ လဲေပးသြားခဲ့တယ္။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေလာကဓံကို ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္းရင္း ရရွိလာတဲ့ ႏွလုံးေရာဂါေၾကာင့္ သူ႔ကိုေမြးၿပီးၿပီးခ်င္း သူ႔အေမ က ဆုံးသြားခဲ့ျပန္တယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူ႔အေဖနဲ႔ သူ႔အေမကို သူ မျမင္ဖူးလိုက္။

ဒီလို႔နဲ႔ က်ေနာ့္ကို သူ႔အေဖထင္ၿပီး ေနလာခဲ့တယ္။

ျပႆနာစေတြ႔တာ သူ႔အသက္ငါးႏွစ္ျပည့္လို႔ ေက်ာင္းအပ္တဲ့အခါ ဆရာမက “ဖခင္ အမည္” လို႔ ေမးတယ္။ က်ေနာ္က “ဦးသိန္းႏုိင္”လို႔ ေျဖလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္အမည္ ေမာင္ေမာင္ ေအာင္ဆိုတာ သူမ်ားေတြေခၚတာ သူၾကားၿပီးသိေနေတာ့ သူက၀င္ၿပီး “ဦးေမာင္ေမာင္ေအာင္” ပါလို႔ ၀င္ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္က သားကို ေနာက္မွရွင္းျပမယ္ေနာ္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ မ်က္လုံးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔ ငယ္ေသးတဲ့ကေလးဆုိေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြား တယ္။

ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ တျခားကေလးေတြကို သူတို႔အေမေတြ လာႀကိဳတာ သူေတြ႔ ေတာ့ “ သားေမေမ ဘယ္မွာလဲ၊ သားတို႔နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔အတူမေနတာလဲ”လို႔ ေမးျပန္တယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘာေျဖရမလဲ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့တာနဲ႔ “သားေမေမက ဟိုးအေ၀းႀကီးမွာ သားအတြက္ ပိုက္ဆံေတြ သြားရွာေနတာ၊ ျပန္လာေတာ့ သားေတြ႔ရမွာေပါ့” လို႔ ေျပာထား လုိက္ရတယ္။

မူလတန္းေက်ာင္းသားအရြယ္မွာ ဖုံးထားလို႔ရေပမယ့္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသား ျဖစ္လာေတာ့ ဖုံးထားခဲ့သမွ် အားလုံးေပၚကုန္ေတာ့တာပါဘဲ။ အဲဒီေန႔က သူ႔အသက္ (၁၃)ႏွစ္၊ ခုႏွစ္တန္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ သူတို႔ေက်ာင္းကို (လ၀က) စီမံခ်က္နဲ႔ အသက္ (၁၀)ႏွစ္ျပည့္ မွတ္ပုံတင္လာလုပ္ေပးေတာ့ ပုံစံ(၇) ျဖည့္တဲ့အခါ မိဘ၊ အဖိုးအဖြား အားလုံးသူသိသြားတယ္။

သူ႔ဘ၀ျဖစ္စဥ္ သူ႔ကို ေျပာျပဖို႔ ငိုၿပီးေတာင္းဆိုလာတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ့္စာအုပ္ေသတၱာ ထဲက ၁၉၈၃ ခုႏွစ္ ဒိုင္ယာရီကိုရွာၿပီး သူ႔အေဖနဲ႔ သူ႔အေမအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ စာရြက္ေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး ေပးလိုက္ရတယ္။ ျပည့္ျပည့္စုံစုံေျပာျပပါလို႔ ထပ္ေတာင္းဆိုလာတာကို သနားတာနဲ႔၊ ဒီလိုကြ ...

၁၉၈၂ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္တိုင္း၊ သန္လွ်င္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ခလရ (၉၀) ကို တာ၀န္နဲ႔ ေရာက္ သြားေတာ့ အဲဒီမွာ ေမာင္သိန္းႏိုင္ဆိုတဲ့ ရဲေဘာ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆုံခဲ့တယ္။ သူက လူငယ္လဲ ျဖစ္၊ လူေပ်ာ္လဲျဖစ္၊ ေခ်ာလဲေခ်ာဆိုေတာ့ သူ႔ကို အားလုံးကခ်စ္ၾကတယ္။ မိန္းကေလးေတြလဲ ပါတာေပါ့။ အဲဒီအထဲမွာ တပ္ခြဲ တပ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕သမီး သန္းသန္းေဆြ ဆုိတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ သူ လူငယ္ခ်င္း ေမတၱာမွ်ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာဘဲ ‘ေလးမာန္ေအာင္’ စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းကို ေရွ႕တန္းထြက္ခဲ့ရတယ္။

ေရွ႕တန္းကို ေရာက္ၿပီး သုံးလအၾကာ လစာေပးအဖြဲ႔လာေတာ့ သန္းသန္းေဆြ ေရးလုိက္တဲ့စာထဲမွာ သူ႔မွာ ကိုယ္၀န္ရွိေနၿပီလုိ႔ ဆရာ၀န္ကေျပာတယ္။ အဲဒါ လက္ထပ္ခြင့္တင္ဖို႔ အျမန္ဆုံးလုပ္ေပးဖို႔ ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ရဲေဘာ္သိန္းႏုိင္ တပ္ခြဲမွဴးကို သတင္းပို႔တင္ျပတယ္။ တပ္ခြဲမွဴး ကလဲ သူေထာက္ခံေပးမယ္လို႔ ကတိေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္ေနတာက အားလုံးက ေရွ႕တန္း မွာ ေရာက္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ေရွ႕တန္းကျပန္မွဘဲ အျမန္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးမယ္လို႔ တပ္ခြဲမွဴးက ေျပာတယ္။

ေနာက္သုံးလေလာက္ၾကာေတာ့ ခလရ (၇၀) လာခ်ိန္းတာေၾကာင့္ ေနာက္တန္းကို ျပန္ရေပမယ့္ ကုသိုလ္ကံက မေကာင္းဘူး။ တပ္ရင္းမွာ (၅) ရက္သာ အနားရၿပီး လႊတ္ေတာ္ လုံၿခံဳေရးဆိုၿပီး ရန္ကုန္ကို ျပန္ထြက္ရျပန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရဲေဘာ္သိန္းႏုိင္နဲ႔ သန္းသန္းေဆြ တို႔အျပင္ လူ႔ေလာကထဲကို မေရာက္ေသးတဲ့ သန္းသန္းေဆြလြယ္ထားတဲ့ ဗိုက္ထဲက ကေလးရဲ႕ ဘ၀၊ အဲဒီဘ၀သုံးခုဟာ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ေတာင္ကိုရီးယားဆိုတဲ့ ကၽြဲႏွစ္ေကာင္ ခတ္တဲ့ၾကား မွာ ေျမဇာပင္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ....

၁၉၈၃ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ (၈)ရက္ေန႔မွာ ျမန္မာအစုိးရရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ေတာင္ကိုရီးယားႏုိင္ငံ သမၼတႀကီး ခ်န္ဒူး၀န္နဲ႔ ၀န္ႀကီးတခ်ဳိ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ခ်စ္ၾကည္ေရးခရီးစဥ္ အလည္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေအာက္တိုဘာလ (၉)ရက္ေန႔မွာ ဧည့္သည္ေတာ္ ေတာင္ကိုရီးယား သမၼတႀကီးနဲ႔ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ဟာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို ဂါရ၀ျပဳ ပန္းေခြခ်ဖို႔ အာဇာနည္ကုန္းကို သြားတယ္။ အဲဒီမွာ ေတာင္ကိုရီးယားသမၼတႀကီးကို လုပ္ႀကံဖို႔ ေျမာက္ကိုရီး ယားအစုိးရက လႊတ္လိုက္တဲ့ ကြန္မာန္ဒို (၃)ဦးက ဗုံးခြဲတုိက္ခိုက္တာေၾကာင့္ ေတာင္ကိုရီးယား သမၼတႀကီး လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ၀န္ႀကီး (၄)ဦး၊ အဖြဲ႔၀င္ (၁၃)ဦး၊ ျမန္မာ (၄)ဦး ေသဆုံး သြားခဲ့တယ္။

ေအာက္တိုဘာလ (၁၀) ရက္ေန႔မွာ အၾကမ္းဖက္ေဖါက္ခြဲေရး အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ ဇင္မိုကို ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္းထဲမွာ ဖမ္းဆီးရခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီး အေရးေပၚ ဌာန ခြဲစိတ္ခန္း အနီးကပ္အထူးလုံၿခံဳေရး တာဝန္ယူခဲ့ရၿပီး ေအာက္တိုဘာလ (၁၁) ရက္ေန႔ မနက္ (၁၀) နာရီေလာက္မွာ အဲဒီ ေျမာက္ကိုရီးယားေဖါက္ခြဲေရး အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မွဴးဇင္မို ကို အမွတ္(၂) တပ္မေတာ္စစ္ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ ပို႔ေပးၿပီး ကန္ေတာ္မင္ပန္းၿခံအတြင္းရွိ အမွတ္(၁) စစ္ဗ်ဴဟာ႐ုံးကိုေရာက္ေတာ့ ရန္သူ႔သတင္းေၾကးနန္း၀င္ေနတယ္။ ရဲေဘာ္ေတြ တန္းစီထားပါ ဆုိတဲ့ အမိန္႔က ဆီးႀကိဳေစာင့္ေနတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ အေသခံကြန္မန္ဒုိ (၁၀)ေယာက္ ေရြး၊ ကားေပၚတက္ခုိင္းၿပီး ဒလၾကမ္းေမာင္းထြက္ခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ မဂၤလာဒုံ (၅၀၂) ေလတပ္ ေလယာဥ္ကြင္းကိုေရာက္ေတာ့ ရန္ကုန္တိုင္း ဒုတိယစစ္တိုင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ဳိးညြန္႔ (န၀တ လက္ထက္ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ဳိးညြန္႔၊ သာသနာေရး၀န္ႀကီး)၊ အမွတ္ (၁) စစ္ဗ်ဴဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ညီစိန္၊ ခလရ (၉၀) တပ္ရင္းမွဴး ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီး အုန္းျမင့္၊ ခလရ (၉၀) ေထာက္ လွမ္းေရးအရာရွိ ဗိုလ္ႀကီးေက်ာ္စိုးနဲ႔ ေတြ႔တယ္။ ဒုတိုင္းမွဴး ဗုိလ္မွဴးႀကီးမ်ဳိးညြန္႔က “ရဲေဘာ္တို႔ အခု ရန္သူကို သြားရွာရမယ္။ ရွာတဲ့အခါမွာ ဆူးေတြ႔လဲနင္း၊ က်ားေတြ႔လဲတိုး၊ ေျမႀကီး တစ္လက္မ မက်န္ ေတာနင္းရွာေဖြပါ။ ေတြ႔ခဲ့ရင္ အရွင္ရေအာင္ဖမ္းပါ။ တို႔တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဂုဏ္ သိကၡာ ျပန္ဆည္ဖို႔ တုိ႔ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ အသက္ေတြ စေတးရင္လဲ စေတးရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ရန္သူဒဏ္ရာရတာ မလိုခ်င္ဘူး” အမိန္႔ေပးၿပီး ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ အမည္၊ ကိုယ္ပိုင္အမွတ္၊ ေသြးအုပ္စု၊ တုိက္ပြဲမွာ က်ဆုံးခဲ့ရင္ - အေမြစားေမြခံ ဘယ္သူ႔ကိုေပးမယ္၊ ပထမဦးစားေပး ဒုတိယဦးစားေပး စတာေတြ မွတ္တမ္းမွာျဖည့္ကာ ရဟတ္ယာဥ္ေပၚတက္ၿပီး ထြက္တယ္။ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီးကို သုံးပတ္ပ်ံသန္းေပးၿပီး ဘုရားကို ၀တ္ျပဳေစတယ္။ ၿပီးမွ ရန္ကုန္တုိင္း၊ ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္၊ သခြတ္ပင္ေက်းရြာနဲ႔ အနီးဆုံး တာ႐ုိးႀကီးေပၚဆင္းဖို႔ ရဟတ္ယာဥ္ကို ႏွိမ့္လိုက္ တာနဲ႔ စပါးပင္ေတြအကုန္လဲတာေၾကာင့္ ေလထဲမွာဘဲရပ္ေပးၿပီး ရဲေဘာ္ေတြကို ခုန္ဆင္းေစ ခဲ့တယ္။

ရဲေဘာ္ (၁၀) ေယာက္ ေျမႀကီးေပၚေရာက္တာနဲ႔ စစ္တပ္ရဲ႕ထုံးစံအတုိင္း သခြတ္ပင္ရြာ ထဲကို ရွင္းလင္း၀င္ေရာက္ေတာ့ ရန္သူက မရွိေတာ့ဘူး။ ရြာအျပင္ လယ္ကြင္းေတြဖက္ ထြက္ သြားေၾကာင္း သတင္းအရ ရြာအျပင္ကိုထြက္၊ လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ ရင္ေဘာင္တန္း ျဖန္႔ၿပီး ရွာတယ္။ မိုးသာခ်ဳပ္သြားတယ္။ ရန္သူ႔အရိပ္အေယာင္ကို မေတြ႔ရေသးဘူး။ ဒါနဲ႔ လယ္ကြင္း စပ္မွာ ရြာကေပးတဲ့ ထမင္းထုပ္ကို စားၿပီး ငုတ္တုတ္မိုးလင္းခဲ့ရတယ္။

ေအာက္တိုဘာလ (၁၂) ရက္ေန႔ မနက္အလင္းေရာင္ရတာနဲ႔ လယ္ကြင္းထဲ ထပ္ၿပီး ရွာတယ္၊ မေတြ႔ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကမ္းစပ္က ခရားေတာကို ေတာနင္းၿပီးရွာတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ေရဆင္းေျမာင္းထဲမွာ ေဗဒါေတြနဲ႔ဖုံးအုပ္၊ မ်က္ကြယ္ယူထုိင္ေနတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယား အၾကမ္း ဖက္ ေဖါက္ခြဲေရးသမား ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ရွိသူ ကင္မင္ခ်ဴးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။

ဒီေတာ့ ဒုတိုင္းမွဴး ဗုိလ္မွဴးႀကီးမ်ဳိးညြန္႔ရဲ႕ အမိန္႔အတိုင္း ရင္ေဘာင္တန္းျဖန္႔ထားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ ဘယ္အစြန္က သုံးေယာက္ကို အသင့္ျပင္ဖို႔ တပ္စိတ္မွဴးက အမိန္႔ေပးတယ္။ ဘယ္အစြန္မွာရွိေနတဲ့ ရဲေဘာ္သန္းေထြး၊ ရဲေဘာ္သိန္းႏုိင္၊ ရဲေဘာ္ညြန္႔ဟန္တို႔ လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ေသနတ္ေတြကို ေျမႀကီးေပၚခ်လိုက္ၿပီး ေရွ႕တစ္လွမ္းစီ တိုးရပ္လိုက္တာကို ျမင္ေနရတယ္။ အဲဒီေနာက္ တပ္စိတ္မွဴးရဲ႕ လက္ခုပ္တီးၿပီး “စ”လို႔ အမိန္႔ေပးသံ၊ ရဲေဘာ္ သုံးေယာက္ရဲ႕ “က်ား” ဆိုတဲ့ ေအာ္ဟစ္မာန္သြင္းသံ၊ “ဂ်ိန္း”ကနဲ ေပါက္ကြဲသံ ဆက္တိုက္ ထြက္ ေပၚလာခဲ့ၿပီး ျမင္ကြင္းတစ္ခုလုံး မီးခိုးမ်ား ဖုံးအုပ္သြားခဲ့တယ္။

မီးခိုးမ်ားလြင့္ပါးသြားခ်ိန္ ျမင္ကြင္းကို ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ရဲေဘာ္ သုံးေယာက္ ရန္သူနဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာ လဲၿပိဳေနၾကတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ထုိ႔ေနာက္ တပ္စိတ္ မွဴးက “ေနာက္သုံးေယာက္ အသင့္ျပင္”လို႔ အမိန္႔ေပးသံအဆုံးမွာ ရဲေဘာ္သုံးေယာက္ ေသနတ္ မ်ားကို ေဘးခ်ကာ ေရွ႕တစ္လွမ္းစီ တိုးရပ္လိုက္ၾကတာကို ျမင္ေနရတယ္။

ထို႔ေနာက္ တပ္စိတ္မွဴးရဲ႕အမိန္႔ေပးသံ ထြက္ေပၚလာၿပီး ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ က်ားထုိးခုန္ အုပ္ ဖမ္းဆီးမႈေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ရန္သူကို အရွင္ရေအာင္ ဖမ္းဆီးႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း ဒဏ္ရာရသူ ရဲေဘာ္သုံးဦးကို ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔တင္ၿပီး ေျမျပင္မွ စတက္လုိက္သည္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ ညြန္႔ဟန္ က်ဆုံးသြားသည္။ ေနာက္ လမ္းခုလတ္မွာပင္ ရဲေဘာ္သိန္းႏုိင္ က်ဆုံးသြားခဲ့ၿပီး မဂၤလာဒုံေလယာဥ္ကြင္းသို႔ အဆင္းမွာ ရဲေဘာ္သန္းေထြး က်ဆုံးသြားခဲ့တယ္။

က်ဆုံးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္သုံးဦးကို သူရတံဆိပ္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း ရဲေဘာ္သိန္းႏုိင္မွာ လက္ထပ္ခြင့္ျပန္မက်ခင္ က်ဆုံးသြားခဲ့ေသာေၾကာင့္ သန္းသန္းေဆြမွာ ခံစားခြင့္လဲမရဘဲ ခ်စ္သူႏွင့္ ေသကြဲ ကြဲခဲ့ရျခင္း၊ တရား၀င္ လက္ထပ္ျခင္း မျပဳလိုက္ရေသာ္လည္း ကိုယ္၀န္ႀကီး လြယ္ထားရ၍ ပတ္၀န္း က်င္၏ တီးတိုးေျပာဆိုျခင္းေၾကာင့္ အရွက္ရေစခဲ့ျခင္း၊ စိတ္ဆင္းရဲ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ၊ အစားဆင္းရဲျခင္းတို႔ စုေပါင္းကာ ေနာက္ဆုံး၌ ႏွလုံးေရာဂါရရွိၿပီး ကေလးေမြးၿပီး ခ်ိန္တြင္ ဆုံးပါးသြားခဲ့ရရွာတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ဘဲ သားကို ဦးကဘဲေခၚေမြးခဲ့တယ္လို႔ ေျပာျပအၿပီး ကေလးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနေသာ္လည္း မ်က္ေတာင္မခတ္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္က သူ႔ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ကိုင္ၿပီး သားသားလို႔ေခၚေပမယ့္ အသံလည္းထြက္မလားဘူး။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း သူ႔ကိုထမ္းၿပီး နီးစပ္ရာ ေဆးခန္းေျပးျပတယ္။ ဆရာ၀န္က ရန္ကုန္ေဆး႐ုံႀကီး အေရးေပၚဌာနကို သြားဖို႔ ေျပာတယ္။ ေနာက္ဆုံး အေရးေပၚကိုေရာက္ၿပီး ႏွစ္နာရီ ေလာက္အၾကာမွာ ဆရာ၀န္ႀကီးက “ဒီကေလးမွာ ေမြးရာပါ ႏွလုံးေရာဂါရွိတယ္။ အခုအဲဒီႏွလုံးေရာဂါနဲ႔ဘဲ ဆုံးသြားၿပီ” တဲ့။ က်ေနာ့္ ရင္ထဲ ဗေလာင္ဆူသြားတယ္။ ေဆး႐ုံမွာလုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ကုိင္ေပးခဲ့ၿပီးေတာ့ အိမ္ကုိ ဘယ္လုိျပန္ေရာက္သည္ကုိပင္ က်ေနာ္မသိ။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ အရမ္းကိုမြန္းက်ပ္ေနတယ္။

‘ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာရင္ေတြ႔၊ ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့’ တဲ့၊ ေရွးကဆိုခဲ့တဲ့စကား။ ၾကာရင္ဆုိတဲ့အခ်ိန္ကာလ ဘယ္ေလာက္ၾကာရင္ ေမ့မွာလဲ။

ဒီေန႔မနက္ ဘီဘီစီအသံလႊင့္ဌာနက သတင္းေၾကျငာတဲ့အထဲမွာ “ေျမာက္ကိုရီးယား အစုိးရကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိလာေၾကာင္း၊ ေနာက္တေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္တြင္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရး ေဆြးေႏြးရန္”တဲ့။

ၾကားလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္းႏွင့္ ေဒါသထြက္ျခင္း တၿပိဳင္တည္း ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။

ဒီေျမာက္ကိုရီးယားအၾကမ္းဖက္သမားေတြ ကိုယ့္ေျမေပၚ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္၊ ကုိယ့္ဧည့္သည္ကို ေစာ္ကား၊ ဒါကို တာ၀န္သိသိနဲ႔ တုိင္းျပည္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို ကိုယ့္အသက္နဲ႔ လဲေပးသြားတဲ့ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားသူ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ သစၥာတရားကိုမ ွမေထာက္၊ လုပ္ရက္ပါေပ့ကြာ။

မနက္မုိးလင္းရင္ တစ္ႀကိမ္၊ ညမိုးခ်ဳပ္ရင္တစ္ႀကိမ္ ဆုိေနၾကတဲ့ သစၥာအဓိ႒ာန္ (၄)ခ်က္ဆိုတာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ဆို ေနၾကတာလဲ။

(၁) ငါတို႔သည္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံသားတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ႐ုိေသပါမည္။

(၂) ငါတို႔သည္ က်ဆုံးေလၿပီးေသာ ရဲေဘာ္အေပါင္းတို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ႐ုိေသပါမည္။

(၃) ငါ့အား အထက္မွေပးအပ္ေသာ အမိန္႔ႏွင့္တာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ပါမည္။

(၄) ငါ့ႏုိင္ငံေတာ္၊ ငါ့ႏုိင္ငံသား၊ ငါ့တပ္မေတာ္အတြက္ ငါ၏အသက္ကို စြန္႔လႊတ္ရန္ အဓိ႒ာန္ ျပဳပါ၏။ - တဲ့။

ဒီသစၥာအဓိ႒ာန္ (၄)ခ်က္အတိုင္း က်ေနာ့္ရဲေဘာ္ သန္းေထြး၊ ရဲေဘာ္ညြန္႔ဟန္၊ ရဲေဘာ္ သိန္းႏုိင္တို႔သည္ သူတို႔ရဲ႕အသက္ႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္ စြန္႔လႊတ္ေပးသြားခဲ့တယ္။ သူတို႔ကို မီွခိုေနၾက ရတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြဆိုရင္လဲ စစ္သားတစ္ေယာက္ တုိက္ပြဲက်သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း (၃)လ သာ ေနအိမ္လုိင္းခန္း၌ ေနထုိင္ခြင့္ရွိၿပီး (၃)လျပည့္ၿပီးတာနဲ႔ ဆင္းေပးဖယ္ေပးၾကရတယ္။ မျဖစ္ စေလာက္ ေထာက္ပံ့ေငြးေလးနဲ႔ ေနစရာကမရွိ၊ ၾကာေတာ့ လမ္းေဘးေရာက္၊ သားသမီး ေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ဘာမွမေရရာေတာ့ သူတို႔အတြက္ အနာဂတ္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးယူရမယ့္ဘ၀။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သားသမီးေတြ ထမင္းေလးနပ္မွန္ေစဖို႔ မ်က္စိကို စုံမွိတ္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကို စေတးလုိက္ရတဲ့ စာရင္းေတြသာ တေန႔တျခား တိုးတိုးလာခဲ့တယ္။ တရား၀င္ဖခင္မရွိတဲ့ ကေလးေတြ မ်ားမ်ားလာေနတယ္။

ဒီအေၾကာင္းေတြကို က်ေနာ္စဥ္းစားတိုင္း ထြက္လာတဲ့အေျဖကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေအာက္ေျခကစစ္သားေတြဟာ သစၥာအဓိ႒ာန္ (၄)ခ်က္ကို ေန႔စဥ္ဆုိေနၾကရတယ္၊ ေစာင့္သိ ႐ုိေသ လိုက္နာေနၾကတယ္။ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြက သစၥာအဓိ႒ာန္ (၄)နဲ႔ ကင္းကြာေနၾကတယ္။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားဟာ က်ဆုံးေလၿပီးေသာရဲေဘာ္တို႔၏ သစၥာကို ေစာင့္သိ႐ုိေသ မယ္ဆိုရင္ ဒီေျမာက္ကိုရီးယား အၾကမ္းဖက္အစုိးရကို သံတမန္အဆက္အသြယ္ မလုပ္သင့္ပါ။

က်ဆုံးေလၿပီးေသာ ရဲေဘာ္တို႔၏ သစၥာကိုမေစာင့္သိဘဲ ကိုယ့္အာဏာတည္ၿမဲေရးကိုသာ ၾကည့္မယ္ဆိုခဲ့ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေအာက္ေျခစစ္သားေတြအေနနဲ႔ စဥ္းစားသင့္တာေတြ စဥ္းစားၿပီး လုပ္သင့္တာေတြကို လုပ္ၾကဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီလို႔ ... ။

ရဲေဘာ္တာေတ ..။

အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္

ဒီပိုစ့္ကို အရမ္းသေဘာက်လို႔ ကိုcomrade ရဲ့ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံၿပီး တင္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ က်ဆံုးခဲ႔တာ ၆၄ ႏွစ္ရွိခဲ႔ၿပီ။ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမွ်ာ္မွန္းခဲ႔တဲ့ အေနအထားနဲ႔ အလွမ္းကြာဆဲပဲ။ တပ္မေတာ္ဟာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမွ်ာ္မွန္းခဲ႔တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ိဳး ျဖစ္ဖို႔ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနဆဲပါ။ ဒီ(၆၄)ႏွစ္ အတြင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမွ်ာ္မွန္းခဲ႔တာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာေတြမ်ား ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ လုပ္ႏိုင္ခဲ႔သလည္းဆိုတာ ျပန္သံုးသပ္မိတယ္။ လြဲမွားခဲ႔တာေတြ ဆံုးရွံဳးခဲ႔တာေတြ အတြက္ ဝမ္းနည္းေနလို႔ မၿပီးေသးပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အားစိုက္ထုတ္ ႀကိဳးပမ္းဖို႔ အမ်ားႀကီး လိုေနေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စကားကို နားမေထာင္ၾကလို႔ ခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာခ်င္း ခ်ၾကတုန္း၊ သတ္ၾကတုန္း၊ တလြဲဆံပင္ေကာင္း ၾကတုန္း ရွိေသးေပမယ့္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေတြ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္လာၾကတာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အမွတ္တရေတြ ေရးဖြဲ႕ၾကတာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို မေမ႔ေၾကာင္း ပံုေတြ စာေတြနဲ႔ ေဖၚက်ဴးၾကတာ အဆိုးထဲက အေကာင္းပါပဲ။ အနည္းဆံုးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ရိုးေျဖာင့္တဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ဆံုးမ စကားေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေမ႔ၾကေသးတဲ့ သေဘာေပါ႔။ လိုက္နာႏိုင္ၾကရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ညီညြတ္ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ လမ္းကို ႏိုင္ငံသားအားလံုး အတူလွမ္းႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ႏိုင္ငံအပိုင္းနဲ႔ ပက္သက္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၿပီး သံုးသပ္သူေတြ အမ်ားအျပားရွိၿပီးသားမို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ ပက္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ၪာဏ္မွီသေလာက္ သံုးသပ္တင္ျပ ပါရေစ။ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ သံုးသပ္ရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ႔တဲ့ တပ္မေတာ္ကို မွီဖို႔ အမ်ားႀကီး လိုပါေသးတယ္။ ေလတပ္ အေနနဲ႔တင္ ေရွ႕တန္းတိုက္ခိုက္ေရး ေလယာဥ္ အစင္း(၅၀၀) အနည္းဆံုး ထားရွိႏိုင္ဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ရည္မွန္းခဲ႔တာပါ။ အရန္နဲ႔ ေထာက္ပ႔ံေရး ေလယာဥ္ အနည္းဆံုး အစင္း(၅၀၀)၊ ၾကည္းတပ္ အင္အား ၁ သန္း (၁ ၀၀၀ ၀၀၀) ထားရွိဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ႔တယ္။ တိုက္ခိုက္ေရး ေလယာဥ္ အစင္း(၅၀၀) ဆိုတာ အခုေခတ္ ေလယာဥ္ေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္မားလာတဲ့ အတြက္ အဲဒီ႔ အေရ အတြက္ေလာက္ မလိုဘူးလို႔ ဆိုေကာင္း ဆိုႏိုင္ေပမယ့္ အိမ္နီးခ်င္း အိႏိၵယေလတပ္ရဲ႕ ေလယာဥ္ အစင္း (၁၆၀၀) ေက်ာ္၊ တရုတ္ေလတပ္ရဲ႕ ေလယာဥ္အစင္း (၂၅၀၀) ေက်ာ္နဲ႔ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ၾကည္းတပ္အင္အား ၁ သန္း ထားႏိုင္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခဲ႔တဲ့ အျပင္၊ ႏိုင္ငံသားတိုင္း စစ္ပညာတတ္ေစဖို႔၊ အေရးႀကံဳရင္ အသင့္ ဖြဲ႕စည္း တိုက္ႏိုင္ ခုိက္ႏိုင္တဲ့ အရန္အင္အား သန္းခ်ီၿပီး ျပည္သူထဲမွာ ရွိႏိုင္ဖို႔ အထိ ရည္ရြယ္ခဲ႔ပါတယ္။ military doctrine နဲ႔ ပက္သက္ရင္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်မွတ္ခဲ႔တာ ျပည္သူ႔စစ္မဟာဗ်ဴဟာ (People's strategy) ပါပဲ။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မွ စတင္ ထူေထာင္မယ့္ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံႀကီးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကိဳျမင္ခဲ႔ေလ သလား မသိပါ၊ အနာဂါတ္မွာ အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏိုင္ငံေတြ အားလံုး စုေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုႀကီး တစ္ခု ထူေထာင္ရမယ္ ဆိုတာ ႀကိဳတင္ မိန္႔ၾကားခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ပထဝီႏိုင္ငံေရး အရ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္ အာရွေဒသနဲ႔ ပိုၿပီး နီးကပ္တဲ့ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကိဳျမင္ႏိုင္ခဲ႔တာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပထဝီ အေနအထားအရ အင္အားေတာင့္တင္း ခိုင္မာတဲ့ တပ္မေတာ္ တစ္ရပ္မရွိလို႔ မရပါ။ တပ္မေတာ္ အင္အားရွိဖို႔ အတြက္က တိုင္းျပည္ အင္အားရွိဖုိ႔ အဓိက အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘယ္သူ႕ၾသဇာမွ မခံရတဲ့ သိကၡာရွိတဲ့ အခ်ဳပ္အျခာပိုင္ ႏိုင္ငံတစ္ခု အျဖစ္ရပ္တည္ခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းေရး စည္းလံုးညီညြတ္မွ ရမယ္၊ ကာကြယ္ေရး စြမ္းအား ေတာင့္တင္းေနမွ ရမယ္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း မတည့္လို႔ သူမ်ားကို မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးဟာ အသည္းနာဖို႔ ေကာင္းလွတယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းအက်ိဳးထက္ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားကိုသာ အဓိက အေျခခံ စဥ္းစားတတ္ၾကရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီထက္ပိုၿပီး ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနေၾကာင္း ျမင္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ေဘးက ႏိုင္ငံႀကီး ႏွစ္ခုက အင္အားေတြ (ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ပြားေရး၊ စစ္ေရး) ႀကီးထြားလာလိုက္တာ၊ အေနာက္ကမၻာမွာေတာင္ အိႏိၵယနဲ႔ တရုတ္တို႔ အတက္ ဆိုတာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆြးေႏြး ေနၾကရပီ။ အဲ႔ဒီ႔ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ရန္ျဖစ္လို႔ ေကာင္းတုန္း။ ေလွတစ္စီးတည္း စီးရင္း သူေလွာ္မယ္၊ ငါေလွွာ္မယ္၊ ဟိုလို ေလွာ္မယ္၊ ဒီလို ေလွာ္မယ္နဲ႔ ရန္ျဖစ္ေနၾကပံုနဲ႔ေတာ့ ေရွ႕က ေရာက္ႏွင့္ၾကတဲ့ ေလွေတြကို မွီဖို႔ ေဝးစြ ေလွစီးရင္း ရန္ျဖစ္လို႔ အားလံုးေရနစ္ၾကရမယ့္ အေရးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္မွီျပင္ၾကမွ ျဖစ္မယ္။ ႏိုင္ငံႀကီး ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကားေရာက္ေနတာ အဆိုးခ်ည္းပဲေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္တတ္မယ္၊ လုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ သူမ်ားကို အမွီအခို ကင္းကင္းနဲ႔ ကိုယ့္ခြန္ကိုယ့္အားကုိ အားကိုးၿပီး ရပ္တည္ႏိုင္ဖုိ႔ အရင္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးၾကဖို႔ လိုေနပါၿပီ၊ ၿပီးရင္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသလို ၿပဲေနေအာင္ လုပ္ၾကရမွ ျဖစ္လိမ့္မယ္။

တပ္မေတာ္ကိစၥ သံုးသပ္ရင္းကေန ညီညြတ္ေရး အထိ ေတြးမိသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ျပန္ေကာက္ရရင္ တပ္မေတာ္ဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရင္ တိုးတက္မႈေတြ အမ်ားႀကီး လိုေနပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ ပက္သက္ရင္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေရာက္ရွိေသးပါဘူး။ အမ်ိဳးသားေရး လိုအပ္ခ်က္အရ လြတ္လပ္ေရးသမိုင္းနဲ႔ အတူ ေမြးဖြားလာတဲ့ တပ္မေတာ္ဟာ မြန္ျမတ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ အစဥ္အလာေကာင္းေတြကို ခံယူခဲ႔ၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ၿပီးစ ျပည္တြင္းစစ္ ဝကၤပါ အတြင္းက်ေရာက္ခဲ႔ရတာ၊ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အပိုင္းမွာ ကာလရွည္ ပံုသဏၭာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပါဝင္ခဲ႔ရတာဟာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို ရိုက္ခတ္မႈမ်ိဳးစံုရွိခဲ႔ၿပီး အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ဆိုးခံခဲ႔ရ ပါတယ္။ စစ္ဘက္ အရပ္ဘက္ ဆက္ဆံေရးမွာ အဖုအထစ္ ေတြလည္း ျဖစ္ေစခဲ႔တယ္။ တပ္မေတာ္ရဲ႕ မူလတာဝန္ျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး တာဝန္ကို ယေန႔မွာ ျပန္လည္ထမ္းေဆာင္ေနရၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို အေျခခံက စလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းကေန စၿပီး ကိုယ္စီကိုယ္စီ၊ ထိုမွ တဆင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ၾကပါစို႔၊ မြန္ျမတ္တဲ့ အစဥ္လာေကာင္းေတြကို ထိန္းသိမ္း ၾကပါစို႔ဗ်ာ။

က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို အေလးျပဳပါသည္။

regards,

Comrade

ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ တိုက္ပြဲမ်ား ၂၀၀၁ (အခ်က္အလက္ၾကမ္း အခ်ိဳ႕)

ျမန္မာ-ယိုးဒယားနယ္စပ္ရွိ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ စခန္း

၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြ အေၾကာင္းကို ကိုMM က ေရးေပးဖို႔ ေျပာလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေရးဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြက တပို္င္းတဆေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ ျဖစ္စဥ္ကို အစဥ္လိုက္ ဘာၿပီး ဘာဆက္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ ဆိုတာ မသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ အေနနဲ႔ ေရးၾကည့္ေပမယ့္ ေရးလို႔ မရခဲ႔ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ သိတဲ့ လူေတြ မေရးခင္ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔ နည္းနည္းပါးပါး သိခ်င္တဲ့ သူေတြ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ အခ်က္ အလက္ ကေလးေတြ မွ်ေဝပါ႔မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းစဥ္ကို နည္းနည္းျပင္ၿပီး .... အခ်က္ အလက္ၾကမ္း အခ်ိဳ႕ .... လို႔ပဲ အမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။

၂၀၀၁ နယ္စပ္တိုက္ပြဲေတြ စတင္လာတာကေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ လထဲမွာပါ။ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕အနီးက အို-၇ ေတာင္ကုန္းစခန္းကို ထိုင္းဘက္က သူတို႔ ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာဆိုတာကေန စတင္လာတာပါ။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္မွာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ SSA တို႔ကလည္း တိုက္ပြဲေတြ မၾကာခဏ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္ကာလမွာပဲ စစ္ဆင္ေရး အထူးအဖြဲ႕မွဴး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦးနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္တိုင္း တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သူရသီဟသူရစစ္ေမာင္တို

႔ အပါအဝင္ တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီး အခ်ိဳ႕ ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ရဟတ္ယာဥ္ပ်က္က်ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္တယ္ပဲ ေျပာရမလား၊ အဲဒီ႔ ျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံက စစ္ေရးအရ ပိုမို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔သလားေတာ့ မသိပါ၊ နယ္စပ္တိုက္ပြဲေတြ ပိုၿပီး အရွိန္တက္ခဲ႔ပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ တပ္မေတာ္ ေရွ႕တန္း က်ထိနစခန္း၊ ပါခ်ီးစခန္း နဲ႔ အို-၇ ေတာင္ကုန္းေတြကို SSA တပ္ေတြက ရုတ္တရက္ ဝင္ေရာက္စီးနင္းခဲ႔တာပါ။ အဲဒီ႔ စခန္းေတြဟာ နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚမွာ ရွိၿပီး အဲဒီ႔ စခန္းေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းမွာ ထိုင္းစစ္စခန္းေတြ ရွိပါတယ္။ ထိုင္းစစ္စခန္းဘက္ကေန SSA အင္အား ၂၀၀ ကေန ၂၆၀ ေလာက္ဟာ လက္နက္ႀကီး ပစ္အားသံုးၿပီး အင္အား အလံုးအရင္းနဲ႔ ညတိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲၿပီး ဝင္ေရာက္စီးနင္းတာပါ။ ထုိင္းစစ္စခန္းကလည္း ညတိုက္ပဲြသံုး ဆလိုက္ မီးေမာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ထိုးျပေပးခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ လက္နက္ႀကီးနဲ႔လည္း ပစ္ကူ ေပးခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ တပ္မေတာ္စခန္းေတြမွာက အို-၇ မွာ တပ္စုအင္အားေလာက္ပဲ စခန္းထိုင္ထားပါတယ္။ ပါခ်ီးစခန္းမွာ တပ္ခြဲ အင္အားေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ အင္အား ကြာျခားေပမယ့္၊ ရန္သူ႕တိုက္စစ္အင္အားထက္ အလြန္နည္းေပမယ့္ အဓိက အဆံုးအျဖတ္ ေပးခဲ႔တာကေတာ့ အငိုက္ရရွိမႈပါ။ SSAဟာ လူအငိုက္ေကာ အခ်ိန္ အငိုက္ပါရရွိၿပီး၊ ဒီတိုက္ပြဲေတြ အတြက္လည္း ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ ေလ့က်င့္ထားပံု ေပၚပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘက္ျခမ္းကေန ဝင္တိုက္ရတာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ မထင္မွတ္တဲ့ ေနရာကေန တိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ပထဝီ အငိုက္ပါရတယ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းနဲ႔ ျမန္မာ နယ္စပ္ ဆက္ဆံေရး တင္းမာေနခ်ိန္ျဖစ္လို႔ စခန္းရဲ႕ ထိုင္းဘက္ျခမ္း မ်က္ႏွာစာမွာလည္း ခံစစ္ျပင္ထားမွာ မလြဲပါဘူး။ လက္နက္ပစ္အားခ်င္းလည္း ယွဥ္မရခဲ႔ဘဲ အခ်ိန္ ၾကာျမင့္ေအာင္ေတာင္ ေတာင့္ခံထားႏိုင္ျခင္း မရွိပါ၊ ပါခ်ီးစခန္းတစ္ခုတည္းမွာတင္ စစ္သည္ ၇ ဦး အထိ က်ဆံုးၿပီး စခန္းကို စြန္႕ခြာခဲ႔ရတယ္။ အို-၇ ေတာင္ကုန္းကိုလည္း အလားတူ ထိခိုက္ က်ဆံုးမႈေတြနဲ႔ စြန္႕ခြာရပါတယ္။ အို-၇ ေတာင္ကုန္းစခန္းဟာ တာခ်ီလိတ္-မယ္ဆိုင္ ေဒသကို ေကာင္းစြာလႊမ္းမိုးထားႏိုင္တဲ့ အေနထားရွိၿပီး ပါခ်ီး စခန္းဟာလည္း ပံုပါက်င္ ေဒသကို လႊမ္းမိုးထားႏိုင္ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ တာခ်ီလိတ္ အေနာက္ျခမ္း ေဒသမွာ ရွိတဲ့ လြယ္ေတာ္ခန္း၊ လြယ္မဆုတ္၊ လြယ္ခန္းရွိဳးစခန္းေတြ အတိုက္ခံရၿပီး က်ဆံုးကုန္ပါတယ္။ ပံုပါက်င္-ပါခ်ီး-ေအာင္းေလာင္း ေဒသမ်ာလည္း တိုက္ပြဲေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားၿပီး စခန္း အေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဳးလိုက္ရပါတယ္။ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ဂိတ္ အနီးမွာရွိတဲ့ ဘီပီ-၁ စခန္းကေတာ့ စခန္းသိမ္းတိုက္ပြဲ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆင္ႏႊဲခံရေပမယ့္ စခန္း က်ဆံုးမသြားေအာင္ ခုခံႏိုင္ခဲ႔တယ္။

တိုက္ပြဲေတြ အၿပီးမွာ SSA က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္စခန္းေတြေပၚကေန သိမ္းဆည္း ရမိတဲ့ လက္နက္ေတြ ပစၥည္းေတြကို ထုိင္းႏိုင္ငံက မီဒီယာေတြကို ေခၚယူျပသခဲ႔ၿပီး ဘိန္းျဖဳထုပ္ေတြ ဘိန္းမဲေတြ ပါ ေတြခဲ႔တယ္၊ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဟာ နယ္စပ္မွာ ဘိန္းေမွာင္ခိုကူးေနတယ္ ဒါေၾကာင့္ ဒီစခန္းေတြကို တိုက္ခိုက္သိမ္းယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ရွင္းလင္းခဲ႔တယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြကလည္း SSA တပ္ဖြဲ႔ကသာ ဘိန္းေမွာင္ခိုကူးေနတဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္တယ္ ၊ ထုိင္းႏိုင္ငံက တိုက္ပြဲမွာ SSA ကို ကူညီခဲ႔တယ္ လို႔ တုန္႔ျပန္ခဲ႔တယ္။ ထိုင္းစစ္တပ္ကေတာ့ SSA ကို လက္နက္ႀကီးပစ္ကူ ေပးခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး၊ ျမန္မာစစ္တပ္က ပစ္တဲ့ က်ည္ေတြ သူတို႔ စခန္းေပၚက်တဲ့ အတြက္ တုန္႕ျပန္ပစ္ခတ္ခဲ႔တာ ျဖစ္တယ္လို႔ မီဒီယာေတြမွာ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီ႔ေနာက္ မီဒီယာေတြကေန အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲေရးသားတာေတြ၊ သံအမတ္ႀကီးေတြကို ေခၚယူ သတိေပးတာေတြ မီဒီယာေတြကေန ထိုင္းစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေတြက ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာတယ္။ အထင္ေပၚဆံုး ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးကေတာ့ ထိုင္းတပ္မေတာ္ ၾကည္းတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူရာယုဒ္ ခ်ဴလာေနာ့ နဲ႔ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္မွဴး ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဝမ္တနာခ်ိဳင္းတို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆူရာယုဒ္က အင္အားသံုး ေျဖရွင္းမယ္လို႔ ဆိုခဲ႔ၿပီး၊ ဝမ္တနာခ်ိဳင္းကေတာ့ မီဒီယာေတြမွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပုတ္ခတ္ ေျပာဆိုတာေတြ လုပ္ခဲ႔တယ္။ တိုက္ပြဲေၾကာင့္ ဝပ္တနာခ်ဳိဳင္းဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာ ပိုမို ေပၚလြင္လာၿပီး နာမည္ႀကီးလာတယ္။

ယိုးဒယား-ျမန္မာ နယ္စပ္ ျမန္မာတပ္မေတာ္ စခန္းမ်ား
(ဒီေနရာမွာ တစ္ခု ၾကားျဖတ္ေဆြးေႏြး လိုတာက ျမန္မာ မီဒီယာေတြက Thai 3rd Army ကို အမွတ္(၃)စစ္တိုင္းဆိုၿပီး ဘာသာျပန္ၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ တပ္ေတာ္ လို႔ ဘာသာျပန္တာ ပိုမွန္ပါမယ္၊ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူက သူအေျခစိုက္တဲ့ ေဒသတြင္းမွာ စစ္ဆင္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရး တာဝန္ေတြ ထမ္းေဆာင္ဖို႔ အတြက္တင္ မဟုတ္ဘဲ 3rd Army တစ္ခုလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ေရႊ႕လ်ား စစ္ဆင္ႏိုင္တဲ့ offensive capability လည္းရွိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္က စစ္တိုင္းေတြနဲ႔ ပံုသဏၭာန္ျခင္း မတူပါဘူး။ Phitsanulok မွာ တပ္ေတာ္ဌာနခ်ဳပ္ အေျခစိုက္ၿပီး ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းနဲ႔ အေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္ေတြ ျဖန္႔က်က္ထားတယ္။ ထိုင္းနိုင္ငံမွာ တပ္ေတာ္ ေလးခုရွိၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္နမိတ္ တေလွ်ာက္ကို ကြပ္ကဲရတဲ့ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ျခိမ္းေျခာက္မႈ မရွိေတာ့တဲ့ စစ္ေအးလြန္ကာလက စၿပီး လက္နက္အေကာင္းဆံုး တပ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္ဆင္ေပးျခင္း ခံရတဲ့ ဦးစားေပး တပ္ေတာ္ျဖစ္လာတယ္။ စစ္ေအး ကာလတုန္းကေတာ့ လာအိုနဲ႔ ကေမၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻၻာဒီးယား နယ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္စပ္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္္ေတြကို ကြပ္ကဲရတဲ့ အမွတ္(၁)နဲ႔ အမွတ္(၂)တပ္ေတာ္ေတြကို ပိုဦးစားေပးခဲ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ႔ အခ်ိန္က ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ျမန္မာအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြကို ၾကားခံဇုန္အျဖစ္ ထားခဲ႔ပါတယ္။ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ ထိုင္းတပ္တို႔ တိုက္ရို္က္ထိေတြ႕ခဲ႔ျခင္းလည္း မရွိပါဘူး။ စစ္ေအးလြန္ကာလေတြမွာ ကြန္ျမဴနစ္ျခိမ္းေျခာက္မႈ အႏၲရာယ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္စပ္အထိ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထိန္းခ်ဳပ္လာႏိုင္တဲ့ အခါ အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ဟာ ဦးစားေပး တပ္ေတာ္ ျဖစ္လာတယ္။ စစ္ေလ့က်င့္မႈ အမ်ားအျပားကိုလည္း အမွတ္(၃)တပ္ေတာ္ ဧရိယာထဲမွာ လုပ္လာေတြ႕ ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ဥပမာ- ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ Cobra Gold ကို တပ္ခရိုင္မွာ လုပ္ခဲ႔ၿပီး၊ ၂၀၀၁ Cobra Gold ကို ခ်င္းရိုင္ခရိုင္မွာ လုပ္ခဲ႔တာမ်ိဳးပါ။)

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က က်ဆံုးသြားတဲ့ စခန္းေတြကို ျပန္လည္ထိုးစစ္ဆင္ခဲ႔တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေဒသေတြနဲ႔ အလြန္နီးကပ္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘက္ျခမ္းမွာ ထိုင္းတပ္က စစ္အင္အား ၃၀၀၀၀ ေက်ာ္သံုးၿပီး စစ္ေရး ေလ႔က်င့္တာကိုလည္း ျမန္မာဘက္က ကန္႔ကြက္ခဲ႔တယ္။ ထိုင္းဘက္က စစ္ေရး ေလ႔က်င့္မႈကို ဆက္လုပ္ခဲ႔ၿပီး ျမန္မာဘက္ကို လက္နက္ႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္တာေတြ လုပ္လာပါတယ္။ ဒီိလိုနဲ႔ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား ၾကားမွာ အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က အို-၇ ေတာင္ကုန္းကို ျပန္သိမ္းပိုက္တဲ့ အခါမွာ ယိုးဒယားတပ္ေတြနဲ႔ စတင္ထိေတြ႕မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အို-၇ နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာရွိတဲ့ ယိုးဒယားဘက္ျခမ္းက ေတာင္ကုန္းက အို-၇ထက္ ပိုျမင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ကို စိုးမိုးေနတဲ့ အဓိက အခ်က္ျခာေတာင္ကုန္းမို႔ သူတို႔ပိုင္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ ယိုးဒယားရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ဟာ မမွန္ပါဘူး။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ အို-၇ ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ အို-၇ရဲ႕ တဖက္က ပိုျမင့္တဲ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကေန ယိုးဒယားက လက္နက္ႀကီးနဲ႔ အဆက္မျပတ္ပစ္ခတ္ခဲ႔ပါတယ္။ F-16 တိုက္ေလယာဥ္ေတြ ျမန္မာ့ေလပိုင္နက္ထဲ ဝင္လာၿပီး ျခိမ္းေျခာက္ပ်ံသန္းတာေတြ လုပ္လာပါတယ္။ လြယ္လန္းေဒသမွာရွိတဲ့ မိုင္းယြန္းၿမိဳ႕မွာ UWSA အဖြဲ႕က မွဴးယစ္ေဆးဝါးေတြ ထုတ္လုပ္ေနတယ္လို႔ ယိုးဒယားက စြပ္စြဲၿပီး တိုက္ေလယဥ္ေပၚကေန ဗံုးက်ဲခ်ၿပီး တိုက္ခိုက္ခဲ႔တယ္။ F16 တစ္စီး ျမန္မာ့ ေျမေပၚမွာ ပ်ံသန္းေနခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ဟာ ၄၅ မိနစ္ေတာင္ ၾကာခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ နယ္စပ္က စခန္းေတြ ေပၚတင္မကဘဲ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ေပၚကိုပါ ျဖတ္ပ်ံခဲ႔တယ္။
ယိုးဒယားမီဒီယာေတြမွာေတာ့ ျမန္မာတပ္ေတြဟာသူတို႔ပိုင္နက္ကို က်ဴးေက်ာ္လာလို႔ ေလယဥ္ေပၚကေန အသံဗံုးက်ဲခ်ၿပီး ေျခာက္လွန္႔ခဲ႔ရတာပါလို႔ ဆိုတယ္။ သူတို႔ ျပန္လည္ ပစ္ခတ္တာကုိ မခံႏိုင္တဲ့ အတြက္ေရာ၊ ေလယာဥ္ကို ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့ အတြက္ေရာ ျမန္မာတပ္ေတြ မယ္ဆိုင္အနီးက ေတာင္ကုန္းေပၚက ျပန္ဆုတ္ေျပးသြားၾကလို႔ ေတာင္ကုန္းကို သူတို႔ ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ (ႏွစ္ႏိုင္ငံတပ္ေတြ ထိေတြ႕တဲ့ နယ္စပ္တိုက္ပြဲမွာ ယိုးဒယားက သူတို႔ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ဒါေပမယ့္ တိုက္ပြဲမွာ ေတာင္ကုန္းကို တကယ္ရလိုက္တာက ျမန္မာဘက္က ရတာပါ။ ဒီေန႔အထိလည္း ျမန္မာပိုင္ပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၈ခုႏွစ္တုန္းက အို-၇ ေတာင္ကုန္းကို ေရာက္ခဲ႔တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာင္ကုန္းထိပ္အထိ ကားလမ္း ေပါက္ေနပါပီ။ ေနာက္ဆင္ေျခေလွ်ာခံစစ္ကိုလည္း အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ထားၿပီး လက္နက္ႀကီးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒုတပ္ရင္းမွဴးဦးစီး စစ္ေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္း စခန္းထိုင္တဲ့ စခန္းႀကီး တစ္ခု ျဖစ္ေနပါၿပီ။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ယိုးဒယားေတာင္ကုန္းမွာလည္း ယိုးဒယားတပ္ေတြ အခိုင္အမာတပ္စြဲထားတာ လွမ္းျမင္ရပါတယ္။)

တိုက္ပြဲတြင္းမွာ ယိုးဒယားက တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္းကို လက္နက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းပစ္ခဲ႔တဲ့ အတြက္ အရပ္သား (၂)ဦးေသဆံုးခဲ႔ပါတယ္။ ျမန္မာဘက္ကလည္း မယ္ဆိုင္ၿမိဳ႕ထဲကို လက္နက္ႀကီးနဲ႔ ျပန္ပစ္ခဲ႔ၿပီး ထိုင္းျပည္သူ (၂)ဦး ေသဆံုးတယ္လို႔ မီဒီယာေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တာခ်ီလိတ္ အေနာက္ျခမ္း ေဒသနဲ႔၊ ပံုပါက်င္-ပါခ်ီး ေဒသ ေတြမွာ တိုက္ပြဲေတြ အႀကီးအက်ယ္ျဖစ္ခဲ႔ၿပီး လြယ္လန္း ေဒသမွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္/မျဖစ္ကို ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ (သိတဲ့လူေတြ ေျပာျပေပးပါ)။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဟာ က်ဆံုးသြားတဲ့ စခန္းေတြကို ဂၽြန္၊ ဂ်ဴလိုင္ လေတြထဲမွာမွ ျပန္သိမ္းႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ SSA တပ္ေတြလည္း ယိုးဒယားႏိုင္ငံထဲကို ဆုတ္ခြာသြားၾကတယ္။ အက်အဆံုး၊ ဒဏ္ရာရ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီးမွ စခန္းေတြကို ျပန္သိမ္းႏိုင္ခဲ႔တာပါ။ ပါခ်ီးေတာင္ ဆိုရင္ အေတာ္မတ္ေဆာက္တဲ့ အတြက္ ခက္ခက္ခဲခဲ တိုက္ခိုက္ခဲ႔ရတယ္ နယ္စပ္အနီးမွာ ရွိတဲ့ အတြက္ လက္နက္ႀကီး သံုးရတာလည္း အကန္႔အသတ္ အလြန္မ်ားပါတယ္၊ စခန္းေတြ က်သြားတုန္းက နာရီပိုင္းတြင္း က်ဆံုးသြားေပမယ့္ ျပန္သိမ္းယူတဲ့အခါ အသက္ေတြ အမ်ားႀကီးရင္းၿပီး လနဲ႔ခ်ီေအာင္ တိုက္ယူခဲ႔ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္သူ႔ဘက္ကအငိုက္ရရွိခဲ႔မႈနဲ႔၊ မိမိက တိုက္စစ္ဆင္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အငိုက္မရရွိတဲ့ အခါ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးႀကီးႀကီး ေပးဆပ္ခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ သင္ခန္းစာပါ။ (အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ပါခ်ီးအပါအဝင္ ဒီစခန္းေတြ အားလံုးဟာ အျမင့္ဆံုး တပ္လွန္႔ထားတဲ့ မဆုတ္တမ္းခံစစ္ စခန္းေတြပါ။) လြယ္မဆုတ္စခန္းကို သိမ္းပိုက္မိတဲ့ အခါမွာ ယိုးဒယားတပ္သံုး ဆက္သြယ္ေရးစက္တစ္လံုးေတာင္ သိမ္းမိခဲ႔ပါေသးတယ္။ အို-၇ တိုက္ပြဲမွာလည္း ယိုးဒယားတပ္သံုး လက္နက္ငယ္ေတြနဲ႔ ယိုးဒယားတပ္မေတာ္ တံဆိပ္ပါတဲ့ ေရွ႕ထြက္မိုင္းေတြပါ သိမ္းမိခဲ႔ပါတယ္။

လြယ္လန္းေဒသ အေျခအေနကလည္း အခ်ိန္မေရြး ေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ အင္မတန္ အႏၲရာယ္ႀကီးတဲ့ အေနအထားပါ။ လြယ္လန္းေဒသတြင္းမွာ ထိုင္းစစ္စခန္း (၃၅)ခု ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ထိုင္းစစ္စခန္းေတြ အားလံုး ဆုတ္ခြာေပးဖုိ႔ တရားဝင္ အေၾကာင္းၾကားမႈ လုပ္ခဲ႔ပါေသးတယ္။ ထိုင္းဘက္က ျပန္လည္ ကန္႔ကြက္ခဲ႔ၿပီး သူတို႔ပိုင္ နယ္ေျမျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဆုတ္မေပးႏုိင္ေၾကာင္း ဆိုတယ္။ ဒီျပႆနာဟာ ဒီေန႔ အထိ မၿပီးဆံုး ေသးပါဘူး။ ထိုင္းတပ္စခန္းေတြ(အခ်ိဳ႕စခန္းေတြမွာ သံခ်ပ္ကာ ယာဥ္မ်ားပါ ပါဝင္ပါတယ္)နဲ႔ ျမန္မာတပ္စခန္းေတြ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၿပီး အသင့္ အေနအထားနဲ႔ စခန္းခ်ထားတာ ဒီေန႔ အထိပါ။

၂၀၀၁ တိုက္ပြဲစဥ္ေတြမွာ ယိုးဒယားနဲ႔ ျမန္မာတပ္ေတြ ထိေတြ႕ခဲ႔တာကို ျပန္သံုးသပ္ရရင္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ဘက္က ယိုးဒယားထက္ အက်အဆံုး အထိအခိုက္ ပိုမ်ားခဲ႔တယ္ (ဒါေပမယ့္ ယိုးဒယားတပ္ေတြေၾကာင့္လို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါ၊ SSA နဲ႔ တိုက္ခိုက္ရတဲ့ အတြက္ ထိခိုက္က်ဆံုးရတာေတြပါ)။ ဒါေပမယ့္ နယ္ေျမမဆံုးရွံဳးေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ အျငင္းပြားေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းကို ရန္သူ႕လက္ပါမသြားေအာင္ ျပန္တိုက္ယူႏိုင္ခဲ႔ၿပီး၊ လြယ္လန္းေဒသက နယ္ေျမအျငင္းပြားမႈ ျပႆနာကေတာ့ နဂိုအေျခအေနတိုင္း ရွိေနၿပီး ဒီေန႔အထိ ေျဖရွင္းႏိုင္ျခင္း မရွိေသးဘူး။ အဲ႔ဒီ႔ အခ်ိန္က မိမိ ေလတပ္မေတာ္မွာ ေခတ္မွီဂ်က္တိုက္ေလယာဥ္ မရွိခဲ႔တဲ့ အတြက္ ယိုးဒယားေလတပ္က မိမိ ေခါင္းေပၚျဖတ္ပ်ံၿပီး နားရြက္တံေတြးဆြတ္တာ ခံခဲ႔ရတယ္။

(ၿပီးခဲ႔တဲ့ ၂၀၀၃ တိုက္ပြဲစဥ္ အေၾကာင္းမွာ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပင္ခ်င္တာက ပန္ကန္႔ေကာ္၊ ပန္မိုင္ဆြန္၊ လြယ္ေထြ၊ က်ဴဆပ္ကပ္စတဲ႔ စခန္းေတြ အတိုက္ခံခဲ႔ရတာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ယိုးဒယားနဲ႔ ပစ္ခတ္မႈေတြျဖစ္တာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ စခန္းေတြ အတိုက္ခံခဲ႔ရတာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ေမလထဲ (Cobra Gold ရာသီ) မွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ပန္ကန္႔ေကာ္ ေဒသဟာ ဘီပီ-၅ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘီပီ-၃ပါ။)

သိတဲ့လူေတြက အခ်က္အလက္ေတြ ျဖည့္ေပး၊ ျပင္ေပးၾကဖို႔ ႀကိဳဆိုပါတယ္။

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္
Comrade

ဟန္ခ်က္ညီညီ ေျပာင္းလဲဖြံ႔ ၿဖိဳးမႈ-၂

နံပါတ္(၄)အခ်က္...။ ။ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့... နံပါတ္(၄)အခ်က္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုယ္တိုင္ တစ္ဦးခ်င္းသိတတ္မႈသာမက တပ္ဖြဲ႕ၾကီးအလိုက္၊ တပ္မေတာ္တရပ္လံုးစြမ္းေဆာင္ရမယ့္ကိစၥေတြပါ ပါဝင္ေနပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္ဟာ ဥပဓိရုပ္လိုေနပါေသးတယ္... အရပ္စကားနဲ႕ ေျပာရရင္ လူရွိန္ဖို႕အတြက္ အခ်ိဳ႕အခ်က္ကေလးေတြ လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္စဥ္က်င္းပလာတဲ့ တပ္မေတာ္ေန႕... အခု ရပ္နားထားပါတယ္(ဖ်က္သိမ္းလိုက္တာလားေတာ့ မသိပါ)။ ဒါဟာ စစ္အသံုးစရိတ္ကို ကုန္က်ေစတယ္၊ မွန္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီအခမ္းအနားၾကီးအတြက္ အဘက္ဘက္က စာရင္းဇယားေတြ၊ အလုပ္ေတြ၊ စီမံခန္႕ခြဲရမႈေတြ၊ ကြပ္ကဲရမႈ၊ ဦးေရးေထာက္တာဝန္ေတြဟာ တကယ္ၾကီးမားတဲ့ တာဝန္ၾကီးတခုဆိုတာလဲ မွန္ပါတယ္။ ဒီလို ကုန္က်သြားမယ့္ ေငြေတြအစား ေခတ္မီတိုက္ေလယာဥ္တစ္စင္းျဖစ္ျဖစ္၊ တင့္ကားတစ္စီးျဖစ္ျဖစ္ ဝယ္လိုက္တာကမွ အက်ိဳးရွိဦးမယ္လို႕ ဆိုလာရင္လဲ ကၽြန္ေတာ္ ေထာက္ခံမိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္... တခုေတာ့ ရွိသြားတယ္ဗ်ာ။

ဥပမာ - တရုတ္တပ္မေတာ္ကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ တရုတ္ဟာ သူ႕စစ္ေရးစြမ္းရည္၊ လက္နက္ထုတ္လုပ္ထားမႈေတြ၊ သူ႕ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြရဲ႕ စုဖြဲ႕မႈအင္အားနဲ႕အရည္အခ်င္းေတြကို သူ႕ျပည္သူေတြသာမက ကမ႓ာကပါသိေအာင္ မီဒီယာနည္းနဲ႕ လက္ေတြ႕မ်က္ျမင္ျပသေနတာကို မိတ္ေဆြတို႕႔လဲ သိၾကမွာပါ။ သူတို႕ရဲ႕အဓိကတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြျဖစ္တဲ့ ေရတပ္၊ ေလတပ္၊ အေျမာက္တပ္၊ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးတပ္၊ တင့္တပ္စတဲ့တပ္ဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ေလ့က်င့္ပစ္ခတ္ျပသမႈေတြ၊ ပူးေပါင္းစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈေတြဟာ သူ႕ႏိုင္ငံရဲ႕ျပည္သူေတြစိတ္ထဲမွာ "အားကိုးလိုစိတ္၊ အထင္ၾကီးစိတ္၊ ေလးစားစိတ္"ေတြျဖစ္ေပၚေစရံုသာမက သူတို႕တပ္မေတာ္ဟာ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကိုပါ ျပည္သူေတြကို အသိေပးတဲ့သေဘာ ေဆာင္ေနပါတယ္။ ဒီလိုစိတ္ေတြ ျပည္သူေတြစိတ္ထဲမွာ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ တပ္မေတာ္နဲ႕ျပည္သူ တသားထဲျဖစ္မႈ စိတ္ဓာတ္အင္အားနဲ႕ ကိုယ့္အလုပ္အေပၚကိုယ္ ဂုဏ္ယူရမႈေတြေၾကာင့္ စစ္သည္တဦးခ်င္းရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အေနအထားေတြကလဲ ျမင့္တက္ေနမွာ အမွန္ပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္ကို ၾကည့္ရေအာင္...။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္ကေတာ့ ေၾကာင္လက္သည္းဝွက္သလို ျပဳမူႏိုင္လြန္းပါတယ္၊ အခ်ိန္မတန္ေသးခင္ မထုတ္ျပေသးတာလို႕ပဲ ေျပာရမလား၊ မလိုအပ္ဘူးလို႕ ယူဆတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ မထုတ္ျပေသးတာလို႕ပဲ ေျပာရမလား။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ သာမန္တပ္သားေလးတေယာက္အဖို႕ေတာင္မွ ကိုယ့္တပ္မေတာ္ရဲ႕စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ယံုၾကည္မႈရွိဖို႕ စိတ္ဓာတ္အင္အားလိုအပ္ေနတယ္လို႕ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္တပ္မေတာ္မွာ ဘာေတြရွိတယ္၊ ဘာေတြ လုပ္ႏိုင္တယ္၊ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္း၊ စြမ္းရည္ေတြရွိတယ္ဆိုတာ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ မျမင္ေတြ႕၊မသိရွိၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

တပ္မေတာ္မွာ အရင္ကလို ကုန္းေရႏွစ္သြယ္ ပူးေပါင္းစစ္ေရးေလ့က်င့္တာမ်ိဳး၊ ေနာက္ၿပီး ၾကည္းေရေလပူးေပါင္း စစ္ေရးေလ့က်င့္တာမ်ိဳး၊ လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြ ပူးေပါင္းစစ္ေရးေလ့က်င့္တာမ်ိဳး မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ေျခလ်င္ေျချမန္တပ္ရင္းေတြရဲ႕ ေနာက္တန္းျပန္အနားယူခ်ိန္မွာ တပ္မအလိုက္ Refit ဝင္တာေတြေတာ့ ရွိပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ဒါေတြကိုလဲ ဒီ့ထက္ပိုၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ျဖစ္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ Refit ဝင္ခ်ိန္မွာ ၆ဝ မမ စိန္ေျပာင္းပစ္ခတ္မႈ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့ စစ္သည္တေယာက္ကို တကယ္ေရွ႕တန္းထြက္ေတာ့ MA-2 ကိုင္ခိုင္းတာ၊ MA-4 ကိုင္ခိုင္းတာမ်ိဳး... ဒါေတြဟာ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ သူ႕ေနရာ အစားဝင္မယ့္သူဟာ စိန္ေျပာင္းပစ္ခတ္မႈမွာ အသားက်ေနရင္ေတာ့ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ စိန္ေျပာင္းပစ္ခတ္မႈနဲ႕ သိပ္မကၽြမ္းဝင္ေသးတဲ့ အျခားတပ္သားတစ္ေယာက္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါ တကယ္လက္ေတြ႕ ေရွ႕တန္းမွာ ပစ္ရခတ္ရတဲ့အခါမွာ တိတိက်က် ပစ္မွတ္ကို ေခ်မႈန္းႏိုင္ဖို႕ ခက္ခဲသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုပါပဲ... Refit ဝင္တုန္းက MG-53 စက္လတ္ပစ္ခတ္မႈ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့သူ၊ ပုခံုးထမ္းေလာင္ခ်ာပစ္ခတ္မႈ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့သူ၊ ဒသမ ၅ စက္ေသနတ္ၾကီးပစ္ခတ္မႈ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့သူ၊ ၈ဝ မမ စိန္ေျပာင္းပစ္ခတ္မႈ ေလ့က်င့္ေပးထားတဲ့သူ စတဲ့စတဲ့သူေတြဟာ တပ္ရင္းေတြ တကယ္ေရွ႕တန္းထြက္ရင္လဲ သူတို႕ရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္ရာလက္နက္အမ်ိဳးအစားေတြအလိုက္ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ပါသြားတာပဲျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ တျခားလက္နက္ေတြ ကိုင္ၿပီး ေရွ႕တန္းမွာ ပါသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ ေလ့က်င့္ထားတဲ့စြမ္းရည္ေတြကို အလဟႆဆံုးရံႈးလိုက္ရသလိုပါပဲ။ တိုက္ပြဲျဖစ္လာတဲ့အခါ ေစာေစာကေျပာတဲ့ တပ္ခြဲအဆင့္၊ တပ္ရင္းအဆင့္ လက္နက္ၾကီးေတြရဲ႕ လိုအပ္တဲ့ပစ္အား၊ တိက်မႈ၊ ျမန္ဆန္မႈကို မရတာ အဲဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္ပါ။ ဒါ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ႕ပါပဲ။ ဒါကိုလဲ တာဝန္ရွိသူ အဆင့္ဆင့္ရဲ႕ ပညာေပးၾကပ္မတ္စစ္ေဆးမႈေတြ လိုအပ္ေနပါေသးတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မီးေမာင္းထိုးျပခ်င္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သလို လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြရဲ႕ ေလ့က်င့္မႈေတြ... ဒါေတြဟာ တကယ္လိုအပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္ဟာ လက္ရွိျပည္တြင္း ေသာင္းက်န္းသူေတြေလာက္နဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ႕စြမ္းရည္ကို တိုင္းတာေနရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းသူအဆင့္မွာ အေျမာက္၊ တင့္၊ ေလေၾကာင္းရန္၊ ေရ၊ ေလ စတဲ့ အဓိကလက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြရဲ႕ စြမ္းရည္ကို တိုင္းတာခြင့္မရပါဘူး။ တကယ္လို႕သာ ျပည္ပက်ဴးေက်ာ္မႈ တခုခုေၾကာင့္ ဒီလက္ရံုးတပ္မၾကီးေတြကို ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း အသံုးျပဳရေတာ့မယ္ဆိုပါစို႕... ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အဆင္သင့္ျဖစ္ႏိုင္မလား ? လံုေလာက္တဲ့ ကိုင္တြယ္မႈစြမ္းရည္ေတြကို ရရွိႏိုင္ပါ့မလား ? ပင္မတိုက္ပြဲဝင္တင့္ေတြဆိုရင္လဲ အဲဒီတင့္ေတြရဲ႕ တင့္စစ္သည္ေတြဟာ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီလား...၊ ၁၅၅ မမ အေျမာက္ၾကီးေတြဆိုရင္လဲ အဲဒီရဲ႕အေျမာက္စစ္သည္ေတြဟာ ပစ္မွတ္ေတြကို တိတိက်က် ခ်ိန္ရြယ္ပစ္ခတ္ႏိုင္ဖို႕ လံုေလာက္တဲ့ေလ့က်င့္မႈေတြနဲ႕ အသားက်ေနၿပီလား...၊ ေလေၾကာင္းရန္ရဲ႕ Air Defence စနစ္ေတြဆိုရင္လဲ ကိုယ့္ေျမေပၚကို က်ဴးေက်ာ္လာမယ့္ အျခားတိုက္ေလယာဥ္ေတြ၊ တာေဝးပစ္ဒံုးေတြကို ၾကားျဖတ္တားဆီးႏိုင္ဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီလား...၊ ေလတပ္ရဲ႕ တိုက္ေလယာဥ္မွဴးေတြကေရာ အခ်ိန္မေရြးအဆင္သင့္ထပ်ံၿပီး တိုက္ႏိုင္မယ့္စြမ္းရည္ရွိေနၿပီလား ?

ဒါေတြကို မေထာက္ထားမညွာတာပဲ အေျဖထုတ္ျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ "လိုအပ္ေနပါေသးတယ္"လို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါ... ဘာလို႕လဲဆိုရင္ေတာ့ Training အသား မက်ေသးလို႕ပါပဲ။ သာမန္လူတေယာက္မွာေတာင္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ဆိုတာ ဘာလုပ္လုပ္ အထစ္အေငါ့ရွိတတ္ပါေသးတယ္... ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာ၊ နည္းဗ်ဴဟာလက္နက္ၾကီးေတြကို ကိုင္တြယ္ေနရတဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕စစ္သည္ေတြအဖို႕ေတာ့ ေျပာစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ သူတို႕ဟာ တကယ္တမ္း အေရးရယ္အေၾကာင္းရယ္ ရွိလာတဲ့အခါမွာ ယံုၾကည္မႈရေနဖို႕အတြက္ အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ေလ့က်င့္မႈေတြ ရွိႏွင့္ေနဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႕နည္းလမ္းကေတာ့ သူတို႕ကို က်ည္စစ္က်ည္မွန္နဲ႕ ေလ့က်င့္ေပးႏိုင္မႈ...၊ ပံုမွန္ Alert ေပးၿပီး လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြအခ်င္းခ်င္း တပ္မေတာ္တြင္းမွာ ၆ လတန္သည္ျဖစ္ေစ၊ ၁ ႏွစ္တန္သည္ျဖစ္ေစ ၁ ၾကိမ္က် ပံုမွန္စစ္ေရးပူးေပါင္းေလ့က်င့္မႈေတြကို က်ည္စစ္က်ည္မွန္နဲ႕ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႕ပါပဲ။ ဒါမွသာ လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြရဲ႕ စစ္သည္တိုင္းစစ္သည္တိုင္းဟာ အျမဲတမ္း Active ျဖစ္ေနၿပီး ကိုယ္ ကိုင္တြယ္ရတဲ့ လက္နက္ၾကီးေတြအေပၚ ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈအျပည့္အဝ ရွိေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ေရးအသံုးစရိတ္ ကုန္က်မႈရွိမွာေတာ့ မွန္ပါတယ္... ဒါေပမယ့္ ရရွိလာမယ့္အက်ိဳးအျမတ္အေနနဲ႕ တပ္မေတာ္ၾကီးတရပ္လံုးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အင္အားကိုသာမက စစ္သည္ေတြရဲ႕ စစ္ေရးစြမ္းရည္ေတြပါ အသင့္အေနအထားျဖစ္လာေအာင္ တိုးတက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုခ်င္တဲ့ တပ္မေတာ္အတြက္ အဓိကျဖစ္တဲ့ "တိုက္စြမ္းရည္နဲ႕စိတ္ဓာတ္"ပါပဲ...။

ဒီလိုေလ့က်င့္ေနျခင္းအားျဖင့္ လက္ရံုးတပ္ဖြဲ႕ၾကီးေတြသာမက က်န္တဲ့ ေျခလ်င္ေျချမန္စစ္သည္ေတြအဖို႕လဲ မိမိတို႕တပ္မေတာ္ရဲ႕ စြမ္းရည္နဲ႕ေလ့က်င့္မႈေတြကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ေတြ႕ျမင္ေနရတဲ့အတြက္ အမိတပ္မေတာ္အေပၚ၊ အမိတပ္မေတာ္ရဲ႕စြမ္းရည္ေတြအေပၚ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈနဲ႕အတူ စိတ္ဓာတ္အင္အားသာမက တပ္မေတာ္သားတေယာက္ျဖစ္ေနရတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ ဂုဏ္ယူတန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြပါ ရရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြအဖို႕ေရာ... ထို႕အတူပါပဲ။ ရိုးရိုးျပည္သူေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး...၊ "အလကားပါကြာ... လစာယူၿပီး ဘာမွ ဟုတ္တဲ့ေကာင္ေတြ မဟုတ္ဘူး"လို႕ အျပစ္ေျပာေနၾကတဲ့ ပါးစပ္ေပါက္ပိုင္ရွင္ေတြေတာင္ ပါးစပ္ေတြ ပိတ္ကုန္ၾကမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တခုေျပာခ်င္တာက ပံုမွန္ ဦးေရးေထာက္လုပ္ငန္းေတြနဲ႕ အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ တပ္မေတာ္ၾကီးကို လႈပ္ႏိႈးဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ၊ အခ်ိန္တန္ပါၿပီ"လို႕...။ တပ္မေတာ္ဆိုတာ အဓိက,က ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္ဖို႕ပါ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္ဖို႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့တိုက္စြမ္းရည္ အျပည့္ရွိေနရပါမယ္... ဒါကို ျဖည့္ဆည္းဖို႕လဲ တပ္မေတာ္သားတိုင္းမွာ တာဝန္ရွိေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းေသာင္းက်န္းသူအဆင့္ေလာက္နဲ႕ မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္ေနတဲ့ စစ္သည္တိုင္းကို ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ထိ မ်က္စိဖြင့္၊ နားဖြင့္ေပးဖို႕ လိုအပ္ေနပါၿပီ၊ သူတို႕ရဲ႕ စြမ္းရည္ေတြကို ေလ့က်င့္မႈနဲ႕ေတြအတူ အသားက်ေအာင္ ျမွင့္တင္ေပးဖို႕လိုအပ္ေနပါၿပီလို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

ဟန္ခ်က္ညီညီ ေျပာင္းလဲဖြံ႔ ၿဖိဳးမႈ

ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ေဆာင္းပါသည္ ေဆာင္းပါးရွင္ကို္ unknownမွ ေပးပို႔ထားေသာ ေဆာင္းပါျဖစ္ပါသည္။ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ တိုးတက္ေစေရး အတြက္ မည္သည့္ဘက္မွ ဘက္မလိုက္ဘဲ ေဖာ္ျပေပးေသာ ေၾကာင့္ ဤဆိုက္တြင္ တင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။


ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္မွာ လိုအပ္ေနတာတခုက "ဟန္ခ်က္ညီညီ ေျပာင္းလဲဖြံ႕ျဖိဳးမႈ"ပါ။ ဟုတ္ပါတယ္... ယခုလက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တို႕တပ္မေတာ္ဟာ အရင့္အရင္တပ္မေတာ္တုန္းကလို (အရင့္အရင္ဆိုတာ ဟိုးအေ​ဝးၾကီး BIA , BDA တပ္မေတာ္ေတြကို ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ၊ အနီးစပ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ တရုတ္ျဖဴက်ဴးေက်ာ္စစ္ျဖစ္ခဲ့တုန္းက တပ္မေတာ္ေလာက္ကိုပဲ ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္) အဲဒီတပ္မေတာ္ေလာက္ကိုပဲ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ၾကည္ညိဳမႈ၊ အားကိုးမႈ၊ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈ၊ ေထာက္ခံမႈေတြ မရေတာ့တာကို မိတ္ေဆြတို႕လဲ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မွာပါ။ ဒါေတြဟာ

(၁) အေနာက္အုပ္စုရဲ႕(ေငြေၾကး၊စက္ကိရိယာ၊နည္းပညာ)ပံ့ပိုးမႈေတြ အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေန႕ညဥ့္မျပတ္ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီး အဆက္မျပတ္ ထုတ္လႊင့္ေနခဲ့တဲ့ ျပည္ပအတိုက္အခံ ေလလိႈင္း႒ာနေတြရဲ႕ ဝါဒျဖန္႔ေသြးထိုးမႈေတြ...၊

(၂) မတစ္ေထာင္သားဆိုသလို တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္သည္ေတြထဲကမွ (စစ္သည္ဆိုတာ အရာရွိ၊အျခားအဆင့္အကုန္လံုးကို ဆိုလိုပါတယ္) အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ စိတ္ဓာတ္၊ ျပဳမူက်င့္ၾကံမႈ မမွန္ကန္ေဖာက္ျပန္တဲ့ စစ္သည္ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ ျပည္သူေတြထိခိုက္ခံစားခဲ့ရတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျဖစ္ရပ္ကေလးေတြ.. (ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးေတြကို အထက္ပါ ဝါဒျဖန္႕သတင္း႒ာနေတြအေနနဲ႕ ပံုၾကီးခ်ဲ႕အခြင့္အေရးယူၾကတဲ့အလုပ္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းၾကီး လုပ္တတ္ၾကပါတယ္.. ဒါကလဲ ေတာ္ေတာ့ကို အေရးပါ,ပါတယ္)...၊

(၃) မတတ္သာတဲ့ ႏိုင္ငံ့အေရးအခင္းေတြမွာ အဓိက တာဝန္ယူဦးေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ပါဝင္ခဲ့ရမႈေတြ.. (အနီးစပ္ဆံုးၾကည့္ရင္ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလုိ႕ သူတို႕ဘာသာ နာမည္လွလွေပးထားၾကတဲ့ ဘုန္းၾကီးဆူပူမႈ)..၊

ေနာက္ၿပီး ေနာက္ဆံုးနဲ႕အေရးအၾကီးဆံုး အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့...

(၄) လူတေယာက္မွာဆိုရင္ "ဥပဓိရုပ္"လို႕ ေခၚဆိုႏိုင္မယ့္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အဘက္ဘက္က ေနထိုင္မႈေတြ...၊

ထိုသို႕ေသာအေၾကာင္းအခ်က္ေတြေၾကာင့္ပဲ တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္သူလူထုၾကားမွာ အရင္ကလို ထည္ဝါမႈ၊ ေထာက္ခံမႈ၊ အားကိုးမႈ... မရေတာ့၊ မရွိေတာ့တာလို႕ ကၽြန္ေတာ္ သံုးသပ္ခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အေသးစိတ္ ထပ္ေဆြးေႏြးပါ့မယ္...။

နံပါတ္(၁)အခ်က္ဗ်ာ...။ ။ တျခားကိုမၾကည့္ပါနဲ႕၊ သစ္ငုတ္တိုေတာင္ ၾကာၾကာႏွဲ႕ရင္ လႈပ္လာပါတယ္။ ပင္လယ္ထဲက ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေတာင္ ေရတိုက္စားပါမ်ားေတာ့ ျပိဳလဲပ်က္စီးရေသးတာပါပဲ... လူဆိုတာက တစ္ခြန္းေျပာရင္ နားမဝင္၊ ႏွစ္ခြန္းေျပာရင္ နားမဝင္ခ်င္ေပမယ့္ သံုးခြန္းေျမာက္က်ေတာ့ "အင္း ဟုတ္မ်ား... ဟုတ္မ်ားေနမလား" ဆိုတာက ျဖစ္လာတတ္တာ သဘာဝပါပဲ။ ႏိုင္ငံျခားက ေလလိႈင္း႒ာနေတြက ၁ ခြန္း၊ ၂ ခြန္း၊ ၃ ခြန္းထဲ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႕ရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း လက္ဖက္နည္းနည္းေလးကို ေဂၚဖီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္၊ ကုလားပဲေၾကာ္၊ ေျမပဲဆံေၾကာ္စတဲ့ အဆာပလာေတြနဲ႕ စားေကာင္းေအာင္ သုပ္ထားသလိုမ်ိဳးပဲ... အမွန္နဲ႕နီးစပ္သေယာင္ရွိတဲ့ သတင္းအရင္းအျမစ္ကေလးကို အျခားေသာ ေသြးထိုးစကားေတြ၊ သူတို႕​ဝါဒျဖန္႕လိုတဲ့ ရည္ရြယ္ရင္းစကားေတြ၊ အေၾကာင္းအရာကေလးေတြနဲ႕ မြမ္းမံၿပီး ႏွစ္ရွည္လမ်ား (ေန႕၊ည ပံုမွန္) ထုတ္လႊင့္ေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထုတ္လႊင့္ေနတာမွ အသံလႊင့္႒ာနတစ္ခုထဲ မဟုတ္ပါဘူး... ၄ ခု ၅ ခုကေန ဝိုင္းဝန္း Press ေပးသလို ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ ေခါင္းထဲကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား ရိုက္သြင္းေနခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕သတင္းေတြဟာ သူတို႕အၾကံအဖန္ထုထားတာေတြလဲ ပါသလို... တကယ္တပ္မေတာ္ရဲ႕ အမွားတခုေလာက္ ေတြ႕လိုက္တာနဲ႕ ပိုမိုထင္ရွားေအာင္ အၾကီးခ်ဲ႕ ေသြးထိုး၊ ရိုက္သြင္း၊ လံႈ႕ေဆာ္၊ ေထာက္ျပေအာ္ဟစ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ မိတ္ေဆြတို႕လဲ သိၾကမွာပါ။ ဒါေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕၊ မိတ္ေဆြတို႕ ငယ္ငယ္ကထဲက ထုတ္လႊင့္ေနခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ လူၾကီးပိုင္းေရာက္လို႕ ႏိုင္ငံ့တာဝန္ေတြလဲ ယူေနၾကရပါၿပီ.. သူတို႕ရဲ႕ အဲဒီတေလ်ွာက္ထုတ္လႊင့္ခဲ့တဲ့ကာလ၊ အသက္ဆက္မႈအတိုင္းအတာအတြင္းမွာ ဘယ္ေလာက္ တာခဲ့မလဲဆိုတာ မိတ္ေဆြတို႕ ေတြးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ အစကေတာ့ စိတ္ဝင္စားခ်င္မွ စိတ္ဝင္စားမွာျဖစ္ေပမယ့္ တပ္မေတာ္ရဲ႕အမွားတစ္ခုမွာ ဒါေတြရဲ႕ ထုတ္လႊင့္မႈေတြကို အဟုတ္ၾကီးမွတ္ၿပီး ယံုၾကည္ကိုးစား၊ လက္ခံသြားၾကတဲ့ ျပည္သူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ... အဲဒီျပည္သူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ့ တပ္မေတာ္ဆိုတာ Negative ျဖစ္ေနမွာပါ...။ ဒါ နံပါတ္တစ္အခ်က္ပါ။

နံပါတ္(၂)အခ်က္...။ ။ ဒီအခ်က္နဲ႕ပတ္သတ္လို႕ အရိုးရွင္းဆံုး ဥပမာတစ္ခ်က္ပဲ ေျပာပါမယ္ဗ်ာ..။ "လက္တစ္ဖက္ထဲေသာ္မွ အတိုအရွည္ မညီပါဘူး"။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တပ္မေတာ္ၾကီးဟာလဲ ရဟႏၲာပုဂိၢဳလ္၊ သူေတာ္စင္ေတြပုဂၢိဳလ္ေတြ... ရိုးသားၿပီး ေျဖာင့္မတ္မႈအျပည့္ရွိတဲ့ လူေတြနဲ႕ခ်ည္း ဖြဲ႕စည္းထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလိုေျပာလိုက္လို႕ "မင္းတို႕အားလံုး ဒီလိုေတြခ်ည္းပဲ... အားလံုး လူယုတ္မာ၊ အားလံုး စစ္ေခြး၊ သူမ်ားေနာက္လိုက္၊ ေခါင္းေတာ္ညိတ္၊ စိတ္ေတာ္သိေတြခ်ည္းပဲ"လို႕ေတာ့ လာေျပာမယ္မၾကံပါနဲ႕...၊ အဲဒီလိုေျပာတဲ့သူ အနားမွာရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ တပ္မေတာ္သား စစ္သည္အားလံုးကိုယ္စား ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ထ,သတ္မိမွာျဖစ္ပါတယ္၊ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဘယ္ျပည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ က်ဴးလြန္ႏွိပ္စက္ေစာ္ကားမႈ မရွိပဲ ေျဖာင့္မတ္စြာ ေနခဲ့သလို ကၽြန္ေတာ့္လို တပ္မေတာ္သားစစ္သည္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ... ဝါးလံုးရွည္နဲ႕ သိမ္းက်ံဳးရမ္းတာမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ လက္ခံႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာ စစ္သည္(အရာရွိ၊ အျခားအဆင့္အားလံုးကို ဆိုလိုပါတယ္)ေတြရဲ႕ အမွားအယြင္းေတြ ရွိေပမယ့္ တစ္ေယာက္မေကာင္း အမ်ားဆိုသလို ဒါဟာ တပ္မေတာ္ၾကီးတရပ္လံုးရဲ႕ Image ကိုပါ လာထိခိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ အထက္ကဆိုခဲ့တဲ့ အသံလႊင့္႒ာနေတြ၊ အတိုက္အခံဆိုသူေတြအားလံုးရဲ႕ အဓိကအားကိုးအားထားေနၾကတဲ့ လက္နက္ၾကီးတခုပါပဲ။

နံပါတ္(၃)အခ်က္...။ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြလို အဓိကရုဏ္းႏွိမ္ႏွင္းေရးအတြက္ အထူးေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးထားတဲ့ အထူးတပ္ဖြဲ႕ေတြ မရွိေသးပါဘူး။ ရဲေတြဆိုတာဟာလဲ ႏိုင္ငံတြင္းက အစိုးရတစ္ရပ္ကို စိန္ေခၚလာတဲ့အထိ မင္းမဲ့ဆူပူမႈၾကီးတစ္ရပ္ျဖစ္လာမယ့္ ထၾကြအၾကမ္းဖက္ လူအုပ္စုစည္းလာမႈေတြကို အဟန္႕ေကာင္းေကာင္းျဖစ္သြားေစမယ့္ ေခတ္မီလက္နက္ကိရိယာေတြ၊ သြင္ျပင္ဥပဓိေတြ ေကာင္းေကာင္း တပ္ဆင္ေပးထားမႈမရွိေသးပါဘူး...။ ျမိဳ႕နယ္အလိုက္ ရဲတပ္ဖြဲ႕စခန္းေတြကို အသာထားလို႕ စုစည္းမႈအင္အားေကာင္းေကာင္းရွိေနတဲ့ ရဲတပ္ရင္းၾကီးေတြမွာတင္ကို ဆူပူမႈအဓိကရုဏ္းတစ္ခုအတြက္ အဲဒီလို ေခတ္မီလက္နက္ကိရိယာ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု ေကာင္းေကာင္းမရွိေသးပါဘူး။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ အဲဒီလို အဓိကရုဏ္းေတြကို ေျဖရွင္းဖို႕အတြက္ သီးသန္႕တပ္ဖြဲ႕ ထားႏိုင္တဲ့ႏိုင္ငံက သီးသန္႕တပ္ဖြဲ႕ ထားၾကပါတယ္။ မထားႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံကေတာ့ ရဲေတြကိုပဲ အထူးသင္တန္းေပးျပီး ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းတဲ့နည္းလမ္းကို က်င့္သံုးပါတယ္။

ဥပမာအေနနဲ႕ေျပာရရင္ ဆူပူအံုၾကြမႈတရပ္မွာ အတိုက္အခံဘက္က ပါလာတဲ့သူေတြဟာ.. မ်က္ႏွာဖံုး၊ ဒူးကာ၊ တံေတာင္ကာစသျဖင့္ တကိုယ္လံုးစာ အျပည့္အစံုပါဝင္တဲ့ ကာကြယ္ေရးဝတ္စံု၊ က်ည္ကာဒိုင္း၊ လက္ကိုင္တုတ္၊ က်ဥ္စက္၊ စပေရးစသျဖင့္ လက္နက္ကိရိယာအျပည့္အစံုပါဝင္ၿပီး Training ေကာင္းေကာင္းေပးထားတဲ့ တပ္ဖြဲ႕ဝင္အင္အားေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း၊ အဟန္႕ဥပဓိေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ျဖိဳခြင္းေရးတပ္ဖြဲ႕တခုကို ျမင္လိုက္တာနဲ႕ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ stress ျဖစ္သြားပါတယ္။ ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီလို အထူးတပ္ဖြဲ႕ေတြကို အဓိကရုဏ္းေတြအတြက္ သီးသန္႕ေလ့က်င့္ သင္တန္းေပးထားပါတယ္။ ရဲတပ္ဖြဲ႕က ရဲတပ္ဖြဲ႕သက္သက္၊ အၾကမ္းဖက္ျဖိဳခြင္းေရးက အၾကမ္းဖက္ျဖိဳခြင္းေရးသက္သက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ အဲဒီလိုတပ္ဖြဲ႕မ်ိဳး မရွိေသးတဲ့အတြက္ အဓိကရုဏ္းတခုျဖစ္လာရင္ ရဲတပ္ဖြဲ႕က ကိုင္တြယ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက ရဲတပ္ဖြဲ႕ဟာ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္လို႕ အျပစ္ေပးအေရးယူ စံုစမ္းေထာက္လွမ္းရတဲ့ေနရာမွာ ကၽြမ္းက်င္တာ မွန္ေပမယ့္ ဒီလိုဆူပူမႈၾကီးေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႕ရာမွာ အဟန္႕လိုပါေသးတယ္။ ေလးဂြေလာက္၊ ဝါးရင္းတုတ္ေလာက္ကိုင္ထားတဲ့ ရဲတပ္ဖြဲ႕ေတြဟာ ဆူပူထၾကြလာတဲ့လူအုပ္ၾကီးကို ထိန္းသိမ္းဖို႕(ခံစစ္)ေလာက္ပဲ တတ္ႏိုင္ပါမယ္၊ ျဖိဳခြင္းပ်က္ျပားေစဖို႕(တိုက္စစ္)ကေတာ့ မစြမ္းသာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ဖို႕ လိုအပ္လာတယ္လို႕ ယူဆရင္ တပ္မေတာ္က ပါဝင္ကြပ္ကဲပါတယ္။